245 



gebieden, die feitelijk niet tot het eigenlijke Meer behooren — 

 kan men zeggen, dat over het geheele gebied een 

 zeer groote gelijkmatigheid in de epontische 

 microflora heerscht. 



Hiermee is feitelijk al antwoord gegeven op het pro- 

 bleem gesteld onder 



C» Invloed van het substraat. Van zeer uiteenloopende 

 voorwerpen, die langer of korter tijd in het water ver- 

 keerd hadden, werden monsters genomen, in de eerste 

 plaats van allerlei levende planten in alle onderdeelen 

 van het gebied; hiermee werd echter niet volstaan; ook 

 afgestorven of zelfs rottende plantendeelen, beschoeiingen, 

 bakens, boeien, losdrijvende stukken hout, in ontbinding 

 verkeerende doode visch werden onderzocht. 



Het resultaat van al deze onderzoekingen is geweest 

 een groote onderhnge overeenkomst in samenstelling der 

 monsters ; wel komen telkens weer verschillen voor, maar 

 deze laten geenszins toe generalizeerende conclusies te 

 trekken. Eenige bijzondere gevallen mogen hier nog 

 genoemd worden. 



Interessant was b.v. een monster van 21 October, ver- 

 zameld van een dooden baars, die aan een dobber gevan- 

 gen was, maar aan den visscher was ontgaan. Het — 

 ongetaande — touw was nog zeer sterk en ook het 

 uiterlijk van den visch wees er op, dat hij nog niet langer 

 dan een week geleden gestorven was. Deze visch was 

 met een dichte laag eponten bedekt. Hoewel deze voor 

 een deel uit bacteriën en andere fungi bestonden, was 

 toch ook een groote hoeveelheid normale eponten aan- 

 wezig, zooals men die in ieder ander monster vindt. 

 Hoofdzaak was Melosira Binderiana en andere plankton- 

 eponten: Fragilana cvotonensis, Asterionella, Scenedesmus 

 quadticauda; van de typische eponten, waren nog maar 

 enkele exemplaren aanwezig. Verder is opmerkelijk, dat 



