248 



D. Quantitatief onderzoek. Om een inzicht te krijgen 

 in het biologisch karakter van de epontische vegetatie is 

 het niet alleen noodig te weten uit welke organismen 

 deze is samengesteld, maar ook in welke hoeveelheden 

 en in hoe grooten getale deze voorkomen. Vooral is 

 dit ook interessant in vergelijking met overeenkomstige 

 bepalingen, die bij het plankton-onderzoek zijn ten uitvoer 

 gebracht. Hier is o.a. nagegaan hoe groot het volumen 

 plankton en hoe groot het aantal organismen is, dat in 

 een bepaalde hoeveelheid water voorkomt. Wanneer men 

 nu deze methode, die bij het plankton algemeen gevolgd 

 wordt, ook kon toepassen op de eponten, dan zou men 

 tot resultaten komen, die direct vergelijkbaar zouden zijn. 

 De vraag rijst nu: is het mogelijk het quantitatieve plank- 

 tononderzoek pasklaar te maken voor dat der eponten? 

 Ik meen met het volgende een bevestigend antwoord 

 hierop te kunnen geven. Men moet beginnen een bepaalde 

 eenheid aan te nemen (zooals bij het plankton wordt 

 opgegeven hoeveel in een zekere eenheid van volumen 

 voorkomt). Het meest wenschelijk leek mij een zekere 

 oppervlakte (i.e. 1 cM.^) van het substraat als eenheid te 

 kiezen. De practische uitvoering der methode was nu vrij 

 eenvoudig: een plantendeel — b.v. een bies of rietstengel — 

 werd bij den bodem afgesneden, als de diepte het toehet 

 met een mes, anders met een aan een stok bevestigd 

 schopje. Het plantendeel, voor zoover het onder den 

 waterspiegel was geweest, werd in stukken van ±10 cM. 

 lengte gesneden en in buisjes met eenig water en voorzien 

 van de noodige aanteekeningen meegenomen naar het 

 laboratorium. Met behulp van een mes en penseel werd 

 elk stuk dan zoo zorgvuldig mogelijk van het erop zittende 

 aanslag ontdaan, terwijl er voor gezorgd werd, dat geen 

 deelen van de opperhuid mee afgeschraapt werden, wat 

 door den stevigen bouw hiervan niet moeilijk was. De 

 afgeschraapte hoeveelheid werd dan met water en eenig 



