249 



formol in een maatglas gebracht; na verloop van 24 uren 

 werd dan het volumen van het bezinksel afgelezen. Hiermee 

 is dus het volumen eponten van een zeker plantendeel 

 bepaald, wil men nu weten hoeveel per cM.^ voorkomt, 

 dan rest alleen nog het oppervlak van het substraat te 

 berekenen. Dit is in sommige gevallen zeer gemakkelijk, 

 n.l. bij plantendeelen van eenvoudigen vorm, b.v. bij riet 

 en bies. Een stuk rietstengel van 10 cM. lengte kan men 

 als een cylinder beschouwen, boven- en ondervlak zijn 

 niet merkbaar verschillend in diameter; bij een stuk bies 

 van 10 cM. lengte is het bovenvlak merkbaar kleiner, ter 

 vereenvoudiging der berekening werd zoo'n stuk in het 

 midden dwars doorgesneden en het stuk bies beschouwd 

 als een cylinder met dit vlak van doorsnede als grondvlak. 

 De lengte werd eenvoudig met een lineaal gemeten, de 

 diameter dikwijls eveneens; bij dunne stukjes echter werd 

 met een scheermes een schijfje afgesneden en de diameter 

 hiervan bij zwakke vergrooting onder het microscoop 

 bepaald. Het oppervlak laat zich dan eenvoudig berekenen. 

 Deelt men dan het reeds bepaald volumen door dit opper- 

 vlak, dan heeft men de hoeveelheid eponten in volumeneen- 

 heid per vlakte-eenheid. Gaat dus deze berekening gemakkelijk 

 voor planten als bies en riet, moeilijker wordt het voor Typha : 

 deze heeft geen cirkel- maar een min of meer ellipsvormige 

 doorsnede. Geheel onmogelijk is de methode bij dingen, 

 die niet uit het water gehaald kunnen worden, zooals 

 tonnen, beschoeiïngen en dgl.: P laat zich het oppervlak 

 hiervan niet berekenen, 2° zijn de eponten niet quantitatief 

 te verzamelen. Daar deze voorwerpen practisch van weinig 

 belang zijn en de invloed van het substraat zeer gering 

 is, kan men gerust volstaan met alleen riet en biezen in 

 beschouwing te nemen. 



Een moeilijkheid van geheel anderen aard is, dat op 

 beperkte localiteiten de hoeveelheden zoo sterk uiteen 

 kunnen loopen, aan dit bezwaar kan alleen worden 



