255 



voorkomt, evenals we die bij het plankton in zoo sterke 

 mate aantreffen. We hebben gezien, dat de eponten onaf- 

 hankelijk van bodem of substraat over het geheele gebied 

 vrijwel dezelfde zijn, er moet dus een factor zijn, die 

 overal in het gebied gelijk is en den aard der eponten 

 bepaalt. Deze factor kan niet anders zijn dan de physisch- 

 chemische toestand van het water. En daar deze toestand 

 ook de factor is, die den aard van het plankton bepaalt, 

 het plankton dus in zijn ontwikkeling van dezelfde omstan- 

 digheden afhangt als de eponten, kan men ook verwachten, 

 dat de periodiciteit, bij het plankton zoo sterk uitgesproken, 

 ook bij de eponten moet voorkomen en wel vooral bij 

 die vormen, die zoowel epontisch als planktonisch voor- 

 komen. In de eerste plaats hgt het dus voor de hand na 

 te gaan of een dergelijke periodiciteit bij deze vormen op 

 te merken is. Hiervoor in aanmerking komen Fragilada 

 capucina, Diatoma elongatum en Melosira Binderiana en 

 om ook een voorbeeld onder de groenwieren te hebben 

 Scenedesmus quaddcauda. Melosira is echter minder goed 

 bruikbaar, omdat deze in het plankton het geheele jaar door 

 een domineerende plaats inneemt, wel wisselt zijn absoluut 

 aantal per Liter, maar relatief is het toch steeds een der 

 meest voorkomende soorten. Fragilada capucina heeft wel 

 een duidelijk maximum (nl. in April) maar het aantal is 

 nooit zeer hoog (25000 per Liter). Verreweg het best 

 leent zich voor ons doel Diatoma elongatum, deze heeft 

 een scherp uitgesproken maximum (23 April 8.8 millioen 

 per Liter, 16 September 6700 per Liter). Gaan we nu de 

 talrijkheid van Diatoma als epont na, dan vinden we 

 in verschillende monsters van November en December 

 Diatoma zeer talrijk, echter ook in een monster van 

 midden Juli, daarentegen weinig talrijk in een monster van 

 April (maximum in het plankton). 



Eenzelfde resultaat blijkt uit het onderzoek van Fragilaria 

 capucina; in alle maanden van het jaar konden hier 



