256 



frequentie-indices van 5-6 (dus zeer talrijk) genoteerd 

 worden. 



Melosira Binderiana, als epont gewoonlijk weinig 

 belangrijk, werd het geheele jaar 'door gesignaleerd, zonder 

 dat een regelmatige wisseling in de frequentieindex viel 

 op te merken. Hetzelfde geldt voor Scenedesmus qua- 

 dricauda. 



Uit deze gevallen meen ik met stelligheid de conclusie 

 te mogen trekken, dat de organismen, die in hun 

 planktonische levenswijze een uitgesproken 

 periodiciteit vertoonen, dit als epont niet, of 

 tenminste geheel anders, doen. 



Wel echter vindt men iets, dat herinnert aan een normale 

 periodiciteit, hoewel het zich voornamelijk uit in een ver- 

 meerdering van de quantiteit. Reeds werd opgemerkt, dat 

 in het voorjaar de grootste hoeveelheden voorkomen. 

 Voor een deel is dit waarschijnlijk toe te schrijven aan 

 een gewone accumulatie: aan de jonge phanerogamen 

 beginnen in het voorjaar zich de eponten te ontwikkelen, 

 de individuen gaan zich vermeerderen, en de vermeerdering 

 gaat sneller dan het afsterven, zoodat er dus steeds meer 

 komen. Dit proces gaat zoo door tot in het voorjaar van 

 het volgende jaar. 



Tegen het begin van den zomer schijnt echter stagnatie 

 in deze vermeerdering op te treden, zoodat zich aan 

 substraat dat overjarig is (b.v. plantendeelen, die zich ook 

 nog in den zomer weten staande te houden en andere 

 voorwerpen) in den zomer in 't algemeen zeker niet meer 

 eponten bevinden dan in het voorjaar. 



De oorzaak hiervan is waarschijnlijk, dat vele Diatomeae 

 zooals uit andere onderzoekingen bekend is, in het winter- 

 halfjaar en vooral in het voorjaar een ontwikkelings- 

 maximum hebben. 



Eén enkel geslacht is er, dat als epont deze periodiciteit 

 duidelijk vertoont, n.l. Tabellaria met de beide soorten 



