257 



floccalosa en fenestrata; deze soorten komen in eenigszins 

 belangrijke aantallen alleen in het voorjaar voor. 



Iets dergelijks, doch veel minder geprononceerd, is 

 waarschijnlijk ook het geval met vele draadvormige groen- 

 wieren; deze komen vooral in het late voorjaar en in den 

 zomer het meest voor. Ook door andere onderzoekers is 

 dit geconstateerd: Fritsch en Rich (1913); Schultz 

 (1914); Klemm (1916). 



De conclusie waartoe we komen is dus, dat in het 

 algemeen periodiciteit, zooals die b ij het plank- 

 ton voorkomt, bij de eponten (speciaal ook bij 

 de planktoneponten) ontbreekt; -soorten, die in 

 het plankton een scherp uitgesproken minimum 

 hebben, kunnen dan als eponten weljuist — 

 locaal — een maximum hebben en omgekeerd. 

 Wel echter blijkt, dat de quantiteit eponten 

 in den loop van het jaar wisselt en dat een 

 maximum voorkomt in het voorjaar. 



G. Invloed van de omgeving. 



Er kunnen zich somtijds verschijnselen voordoen, die 

 herinneren aan gelijke periodiciteit bij plankton en eponten. 



Vergelijkt men b.v. twee overeenkomstige monsters, 

 beide genomen aan in ontbinding verkeerende visch, 

 waarvan het eene verzameld werd in eind Mei aan een 

 rottende paling, het andere eind October aan een baars, 

 dan zien we tusschen beide aanmerkelijke verschillen in 

 eponten. In het eerste domineert Diatoma, in het tweede 

 Melosiva. Dit verschil laat zich echter voldoende verklaren 

 door de omgeving, i. c. het plankton, in aanmerking te 

 nemen. We zien n.l. ook in het plankton, dat in het 

 voorjaar Diatoma, in den nazomer Melosita domineert. 

 Een voorwerp, dat in het voorjaar aan begroeiing met 

 eponten wordt blootgesteld, zal dus hoofdzakelijk met 

 Diatoma besmet worden, deze heeft dus direct een voor- 

 Nederl. Kruidk. Archief 1919. 17 



