263 



een zeer verschillende lengte hebben, vgl. vooral 

 8 en 25 waar telkens 2 X 100 exemplaren werden gemeten, 

 de gemiddelden geven de verschillen nog het best weer. 



Uit de tabel blijkt wel, dat van een bepaalde lengte van 

 Diatoma op een zeker tijdstip geen sprake kan zijn, maar 

 dat zeer geprononceerde locale variaties voorkomen. 



Reeds werd opgemerkt, dat op plaatsen zelfs dicht bij 

 elkaar dikwijls verschillen optreden in hoeveelheid en aard 

 der eponten; uit deze metingen blijkt nu, dat niet alleen 

 de aanwezige soorten verschillen, maar dat zelfs de indivi- 

 duen nog aan vrij sterke variatie onderhevig zijn en locale 

 „rassen" vormen. In no. 25 bleken zelfs nog 2 of 3 van 

 dergelijke „rassen" aanwezig te zijn (met maxima bij 

 23—26, 35—38 en 50—53). t)oor deze zeer sterke locale 

 variatie is het natuurlijk niet uit te maken of ook evenals bij 

 het plankton buitendien nog temporaire variaties optreden. 



Dezelfde locale variaties bleken bij Melosira Binderiana 

 op te treden. 



Vergelijkt men bij Diatoma de resultaten der metingen 

 van eponten met die van planktonten van denzelfden tijd, 

 dan blijkt, dat de eerste aanzienlijk veel kleiner zijn dan 

 de laatste. Het best blijkt dit uit de epontische monsters 

 7, 8 en 25 vergeleken met de planktonische van 9 XI en 1 1 I 

 (zie tabel 224 pag. 96): de eerste hebben een gemiddelde 

 lengte van resp. 30.5, 27.86 en 37.3, de laatste van 41.5 

 en 42.2. De gezamelijke metingen van epontisch materiaal 

 leverden een gemiddelde van 38.84, die van planktonten 

 uit denzelfden tijd van 41.40. 



Een vrijwel gelijk resultaat leverde het onderzoek van 

 Melosira Binderiana. 



In tabel 22 zijn gemiddelde lengte en breedte der cellen 

 en aantal cellen per draad van planktonische (a) en epon- 

 tische [b) individuen zooveel mogelijk uit denzelfden tijd 

 onder elkaar gezet. 



We zien uit de tabel, dat het aantal cellen steeds. 



