I 



271 



konden gemakkelijk met een druppelbuisje gevangen wor- 

 den. Buitendien werden bij zeer zwakke vergrooting op 

 een objectglas onder het microscoop vrij groote hoeveel- 

 heden slib afgezocht; hierin bevonden zich geregeld nog 

 minder beweeglijke vormen (als b.v. Iliocryptas). 



Voor het onderzoek der Algen werd eenvoudig een 

 druppel van de bovenste zeer dun-vloeibare slijkmassa op 

 een objectglas gebracht en onderzocht. Gewoonlijk bevat 

 dit een zeer voldoend aantal vormen, zoodat verdere 

 concentratie en zuivering niet noodig is. 



Een andere methode om voor bepaalde doeleinden 

 materiaal in zeer zuiveren toestand te verkrijgen wil ik 

 nog even vermelden ^): 



Een objectglas, dat door wasschen met water en zeer 

 weinig kaliloog vetvrij gemaakt is, wordt op het slijk in 

 het bord gelegd. Nadat het objectglas een nacht over of 

 zelfs een etmaal op het slijk gelegen heeft, wordt het er 

 voorzichtig afgehaald, dikwijls bevindt zich er dan ook 

 een hoeveelheid vuil op, dat het onderzoek zeer bemoeilijkt; 

 in dit geval dompelt men zeer voorzichtig het objectglas 

 in een bekerglas met water. Doet men dit met de noodige 

 zorg, dan blijven de levende organismen, waarom het te 

 doen is, op het glas zitten, terwijl de vuildeeltjes gemak- 

 kelijk afspoelen. Dit afspoelen kan ook geschieden door 

 het objectglas schuin te houden en er aan de eene zijde 

 eenige druppels water op te laten loopen, die zich, als het 

 objectglas goed vetvrij was, gelijkmatig verspreiden en 

 het losliggende vuil meenemen. Die zijde van het glas, die 

 met het slijk in aanraking geweest is, wordt voor het 

 onderzoek gebruikt en de andere kan afgedroogd worden. 



In een dergelijk preparaat vindt men zoowel beweeglijke 

 als onbeweeglijke vormen b.v. Merismopedia, Anabaena, 



^) Strasburger beschrijft in „Das Botanische Praktikum" (p. 436, 1913) 

 een methode, in wezen niet veel van de hier gegevene verschillend. 



