281 



die in het plankton zoo dikwijls ontmoeten, werden bij de 

 typische bodemorganismen niet aangetroffen. Het eenige 

 verschil is, dat in den winter het aantal individuen sterk 

 gereduceerd wordt, terwijl verschillende soorten in eind 

 December ^ — Januari geheel niet werden gevonden. De mon- 

 sters in den winter waren steeds zeer arm aan Cladocera; 

 Copepoda (vooral Cyclops albidus, C. fuscus en C. set- 

 rulatus) zijn 's winters nog vrij veel aan te treflFen. 



De periodiciteit is dus — wat betreft de typische 

 bodembewoners — hoofdzakelijk van quantitatieven aard, 

 zich uitend in een stijging van het aantal individuen in 

 het zomer-, in een daling in het winterhalfjaar. 



De ontwikkeling der Cladocera begint eerst laat in het 

 voorjaar, het maximum wordt niet voor Augustus bereikt, 

 terwijl merkbare vermindering in aantal eerst eind October 

 begint. Overigens is naar mijn meening een uiterst uit- 

 voerig quantitatief onderzoek noodig om de periodiciteit 

 nauwkeurig te kunnen bestudeeren. 



Over de wijze van overwintering bij de Cladocera ben 

 ik niet in staat veel mede te deelen. Eenige soorten 

 werden tot laat in het jaar opgemerkt: Iliocryptus agilis 

 en /. acutifrons (3 Dec); Acroperus harpae, Pleuroxus 

 trigonellus en Monospilus dispar (26 Nov.). Alona qua- 

 drangularis en Chydorus sphaericus komen den geheelen 

 winter voor (begin Dec begin Jan., begin Maart); bij 

 beide werden 25 December nog ongeslachtelijke eieren en 

 ver ontwikkelde embryonen aangetroffen. 



c^ werden waargenomen bij Monospilus dispar (Sept. — 

 Nov.) en bij Alona quadrangularis (Nov.); bij de eerste 

 ook herhaaldelijk 5 met ephippiën. 



Van Eurycercus lamellatus werden na September geen 

 exemplaren meer gevonden. Een belangrijke rol speelt de 

 bodem als bewaarplaats van sporen en andere organen 

 van planktonische soorten, die de soort in ongunstige 

 tijden voor ondergang bewaren. In vrij grooten getale 



