286 



te kunnen maken, heb ik pogingen aangewend om deze 

 door geschikte methoden in behoorhjke concentratie te 

 verkrijgen. 



Potonié (1906, 1908) en Potonié en Gothan (1911) 

 bevelen vooral aan een stel van zeven van verschillende 

 maaswijdte, de fijnste (50 y- maaswijdte) houden voldoende 

 de diatomeeënschalen terug, verder moet door trapsgewijze 

 bezinking het materiaal nog nader geconcentreerd worden. 

 Al deze manipulaties eischen echter zeer veel tijd. Ik heb 

 daarom getracht dezelfde methode toe te passen, die ook 

 in hoofdstuk III pag. 232 beschreven is voor de reiniging 

 van diatomeeën-materiaal, n.l. door toepassing van de 

 centrifuge: Het door middel van één of meerdere zeven 

 .van grove deelen ontdane materiaal wordt met salpeter- 

 zuur, zoo noodig onder toevoeging van kaliumchloraat 

 gekookt en dan verder behandeld, als op de boven geci- 

 teerde plaats uitvoerig is vermeld. Het bleek echter dikwijls 

 wenschelijk deze reiniging niet al te ver door te zetten, 

 men bereikt daardoor n.l. dat een selectie van zekere 

 soorten wordt uitgeoefend, b.v. men krijgt alleen de snel 

 neergeslagen zware, groote soorten of wel de lichtere, al 

 naar men handelt. Zoo slaan b.v. groote Pinnularia-soovten 

 zeer veel sneller neer dan kleine, lichte schalen als van 

 Melosira; een dergelijk preparaat geeft geen inzicht in de 

 verhouding der soorten onderhng, wat ik voor de meeste 

 gevallen wel gewenscht acht. Hetzelfde bezwaar heeft men 

 bij toepassing van zeven, materiaal, dat op een zeef van 

 50 y blijft liggen, bevat vrnl. de grootere soorten, het er 

 door gaande de kleinere. 



De, zooveel als mogelijk of wenschelijk was, gereinigde 

 diatomeeën werden dan op de gewone wijze in styrax 

 gemonteerd. 



Volgens deze methode werkend bleek het mogelijk uit 

 bijna alle onder handen genomen grondsoorten diatomeeën 

 af te scheiden; een uitzondering maakt zand, hierbij gelukte 



