291 



Uit de eerste van deze beide analyses blijkt, dat daar 

 de typische eponten, in de lijsten gemerkt *, meer voor- 

 komen dan in de overeenkomstige laag van het open water. 

 Daartegenover staat, dat soorten, die in afzettingen van 

 het open water talrijk zijn, hier weinig of niet voorkomen: 

 Pinnularia soorten, Campilodiscas. Ditzelfde verschil vindt 

 men niet terug als men diepere lagen vergelijkt: in het 

 laatst vermelde monster zijn Pinnularia-soorten wel veel 

 aanwezig en de eponten van minder belang Niet onwaar- 

 schijnlijk is, dat men hieruit mag concludeeren, dat toen 

 deze lagen afgezet werden, de omstandigheden voor beide 

 plaatsen groote overeenkomst gehad hebben, m. a. w. dat 

 toen nog de omgeving van 9 B open water 

 geweest is. Zekerheid bestaat echter geenszins, het onder- 

 zoekingsmateriaal is voor deze vérstrekkende conclusies 

 niet uitgebreid genoeg. 



Wel blijkt echter, dat in de jongere afzettingen een 

 duidelijk verschil tusschen die van het open water en de 

 oeverzone is waar te nemen: in het open water zijn onder 

 de Diatomeeën de eponten weinig, in de oeverzone daaren- 

 tegen vrij talrijk, omgekeerd zijn in laatstgenoemd gebied 

 de planktondiatomeeën geheel afwezig, in het eerste enkele 

 soorten (Melosiva Bindeviana, Coscinodiscus) zonder moeite 

 te vinden. 



Het is zeer te betreuren, dat van de planktondiatomeeën 

 zoo weinig vormen bewaard blijven: in de eerste plaats 

 zou daaruit af te leiden zijn of in vroegere tijden het 

 plankton hetzelfde karakter gehad heeft als tegenwoordig. 

 Uit de aanwezigheid — ook in de diepste veenlagen — 

 van Coscinodiscus is men wel geneigd hierop een positief 

 antwoord te geven. Verder zou dan ook met groote zeker- 

 heid te besluiten zijn of sommige deelen, die nu tot de 

 oeverzone behooren, vroeger open water geweest zijn en 

 hoe dikke lagen zich na dien tijd nog hebben afgezet. Met 

 het oog op het ontbreken van zoo goed als alle plank- 



