r 



301 



voor de hand, dat men hier juist te doen heeft met een 

 afzetting in een plantenrijk zoetwatergebied. De afzettingen, 

 die ik vond in het gebied diep in de plantenzone (i. c. 9 B) 

 zou ik als homoloog aan de hier vermelde willen be- 

 schouwen. 



Echter wil ik ook aan mijn conclusie nog niet te groote 

 waarde gehecht hebben, onze kennis van de verspreiding 

 der diatomeeën is daarvoor te gering. 



Ik deel volkomen de meening van B 1 a a u w : „Zelfs 

 zal het mogelijk zijn aan de kiezelwieren de oevers en het 

 middenvlak van zulke zoetwatermeren van elkaar te onder- 

 scheiden". Voor we echter zoover zijn, zal er nog reusachtig 

 veel werk gedaan moeten worden. Vrij eenvoudig zou het 

 zijn, wanneer de diatomeeënschalen bezonken daar, waar ze 

 geleefd hebben, maar juist dit is niet het geval. Dit en de 

 omstandigheid, dat dikwijls alleen de stevigst gebouwde 

 schalen bewaard blijven, maken de zaak zoo uiterst ge- 

 compliceerd. En het zal waarschijnlijk mettertijd blijken, 

 dat een eenvoudige determinatie der aanwezige soorten 

 niet tot resultaten leidt, maar dat men zijn toevlucht 

 zal moeten nemen tot statistische bepalingen van 

 de verhouding, waarin de verschillende soorten 

 voorkomen. 



