306 



het „Seenplankton der norddeutschen Tiefebene" (van 

 Douwe in Brauer 1909). 



Een voorbeeld uit een ander gebied en andere terrein- 

 gesteldheid is te vinden bij Micoletzky (1910); alle door 

 hem voor de Faistenauer Hintersee (bij Salzburg) 

 vermelde Cladocera en Copepoda komen ook in het Zuid- 

 laarder Meer voor; genoemd Meer heeft echter een diepte 

 van meer dan 20 M. 



In afwijking met vele meren uit de Duitsche laagvlakte 

 ontbreken Diaptomus- en Heterocope- soorten. 



Vergelijkt men daarentegen het plankton van het Zuid- 

 laarder Meer met het door Redeke (1903) onderzochte 

 Zwanenwater, dan blijkt hiermee in alle opzichten een 

 enorm verschil te bestaan, de geheele habitus is anders: 



l*^. treedt daar het phytoplankton op den achtergrond 

 tegenover het zoöplankton (waaronder vooral Rotatonën), 



2°. ontbreken talrijke gewone planktonische soorten: 

 Fragilaria crotonensis, Asterionella gracillima, praktisch 

 ook Melosira, Aphanizomenon, Bosminacoregoni, Daphne 

 hyalina, Leptodora Kindtii, 



y. men mist het zoo karakteristieke verschijnsel van 

 de overweldigende productie aan Diatomeeën in het voor- 

 jaar en van Cyanophyceeën in den zomer. Redeke zegt 

 „Van de Diatomeeën .... heb ik in het Zwanenwater 

 slechts enkele aangetroffen". 



Aan den eenen kant heeft men dus een treffende over- 

 eenkomst met de veel diepere en vaak veel grootere 

 Baltische meren, aan den anderen kant bestaat een groot 

 verschil met het Zwanenwater, dat wat zijn diepte (z~ 1.5 M.) 

 betreft, op dezelfde lijn staat als het Zuidlaarder Meer. 



Er zijn echter ook enkele feiten, die meer op een 

 „Teich"-karakter wijzen: zoo b.v. het vrij groot aantal 

 individuen van Scenedesmus (vrnl. quadricauda) en het 

 planktonisch voorkomen van Ceriodaphnia pulchella. 



Een duidelijken overgang tot een uitgesproken „Teich- 



