318 



maal in 1918 op den weg van Waalwijk naar Kaatsheuvel, 

 de tweede maal in een sloot bij Nijmegen. Het laatste 

 exemplaar vertoont tevens een abnormaal vergroot steun- 

 blad onder de pluim: m. bracteata (herb. ƒ. en W. 

 15499 en 19320). 



b. fm. pauciflora J. en W.: Zijtakken der pluim 

 fijn en glad; aartjes taltijk, 3 — 4-bloemig. 



De plant onderscheidt zich direct door haar op een 

 groote Poa gelijkende pluim en groeide o.a. in groote 

 hoeveelheden in een sloot door den Ooischen Waard bij 

 Nijmegen (Herb. J. en W. 19330—32). Exc. Ned. Bot. 

 Vereeniging 1919. Ze maakt door haar lichtgroen blad 

 en kleine donkere aartjes een opvallenden indruk. 



II. densiflora Waisb. Pluim dicht, met korte 

 aanliggende takken, die tot aan den voet bedekt zijn met 

 5 — 6 bloemige aartjes. 



Dergelijke planten schijnen in ons land niet veel voor 

 te komen. Onder het herb. -materiaal der Ned. Bot. Ver- 

 eeniging vonden wij ze niet, terwijl wij ze zelf ook slechts 

 enkele malen verzamelden. Maar zooals wij reeds opmerk- 

 ten, is er naar de vormen dezer soort weinig gekeken, 

 zoodat een nader onderzoek gewenscht is. 



Vormen met groote uitstaande pluimen hebben in den 

 loop der jaren verschillende namen gekregen. Zoo vindt 

 men beschreven: 



var. laxa Noldeke: Rispe weit ausgebreitet, fast über- 

 hangend. 



var. laxiflora Waisb.: Rispe samt Aesten und Zweigen 

 verlangert, bis 45 cm. lang, lockerblütig. Aehrchen an 

 der Spitze der Rispen und Zweige wenigblütig. 



var. atundinacea Aschs. Rispe locker. Aehrchen von 

 einander entfernt. Deze vorm, die Aschs, en Graebn. in 

 hun Synopsis als „Rasse oder Unterart" vermelden, bezit 

 volgens hen een groote systematische zelfstandigheid. Van 

 de als synoniem aangehaalde Glyceria arundinacea Kth. 



