319 



vindt men in de Enumeratio p. 367: „Panicula diffusa, 

 ramis longissimus; rhachi laevi; spiculis linearibus sub- 

 quinquefloris; calycinis valvulis corollinis minoribus." Het 

 materiaal, dat wij hiervan zagen en ook de synoniemen 

 in den Synopsis wijzen op een ras uit Z.O.-Europa. 

 Behalve de losse pluim en de ver van elkaar verwijderde 

 aartjes bezit deze vorm veel kleinere kafjes, nog kleiner 

 dan die der fm. pauciflora (1 — l'/a mM.). Wij troffen ze 

 in ons land nog niet aan. 



Om aan de moeilijkheid van onvoldoende omschrijving 

 te ontkomen, rangschikken wij ons materiaal onder: 



III. umbrosa Junge: Pluim los met slappe, ver- 

 lengde takken. (Aartjes meest groen). 



Hiervan bezitten wij o.a. exemplaren uit Rotterdam met 

 tot 50 cM, lange pluimen, en tot 25 cM. lange pluim- 

 takken. De kleur dezer planten is eenigszins grijsgroen. 

 Ook voor het Kasteel Staverden (Leuvenum) vindt men 

 een vegetatie met groote pluimen, overhangende pluim- 

 takken en uiteenstaande aartjes, (hieronder ook een 

 m. bracteata Herb. }. en W. 19323). 



Een merkwaardigen vorm verzamelden wij op de boven- 

 genoemde excursie in de buurt van Waalwijk, Juli 1918. 

 Elke halve krans bestaat uit 3 pluimtakken, waarvan 2 

 lang, dun en overhangend zijn, de derde echter kort, 

 slechts 2 aartjes dragend en tegen de plaimas aangedrukt 

 rechtopstaand. De aartjes zelf zijn alle gesteeld, staan 

 alleen en ver uiteen. De bloemen zijn iets kleiner. 



Ook een m. v i v i p a r a verzamelden wij, die wat de 

 pluimbouw betreft, tot umbrosa te rekenen is. 



Behalve de pluimbouw is de kleur der aartjes zeer 

 variabel. Gewoonlijk is de hoofdkleur groen, bij rijpheid 

 met bruine of paarse schakeeringen, maar ook vonden 

 wij exempl. met helgele aartjes (fm. lutescens) o.a. 

 Knollendam (Herb. J. en W. 19321), Vlaardingen (Herb. 

 J. en W. 15181^184). 



