323 



Op onze excursie, Juni 1919 in gezelschap der heeren 

 Henrard, Kloos en Sipkes, vonden wij in het Vijler- 

 bosch, ten Z.O. van Epen, op een moerassige plaats een 

 merkwaardigen vorm dezer soort, De tot meer dan 1 M. 

 lange stengels zijn slap, ten deele neerliggend. De pluim 

 is lang, smal, met weinig aren. De pluimtakken zijn kort 

 en staan 2 — 3 bijeen. Maar de vliezige stompe bovenrand 

 der kroonkafjes ontbreekt of is zeer smal, zoodat de hoofde 

 netven als 3 — 5 korte naaldjes boven den rand van het 

 kaf je uitsteken. Deze fm. aristulata J. en W. is 

 blijkbaar een schaduwvorm (zie verderop bij Gl. decli- 

 nata Bréb.). 



Gl. fluitans is nog minder variabel. Slechts treedt hier 

 defm. loliacea Aschs. (de parallelvorm van triticea 

 Lg.) veel meer op en men treft geheele vegetaties aan 

 alleen uit dezen vorm bestaande. Den dwergvorm, in 

 A. u. G. Syn, p. 446 als fm. pumila Wimm. u. 

 Grab, beschreven, bezitten wij eveneens van verscheidene 

 vindplaatsen. Tot onze spijt konden wij de Flor. Siles I, 

 waarin deze vorm op pag. 71 beschreven is, niet con- 

 sulteeren. Fransche auteurs o.a. Husnot en later Rouy. 

 (cfr. Flore de France tome XIV p. 189) geven ze als 

 synoniem op bij hun „race": GL declinata Bréb. Fl. 

 Norm. ed. 3 p. 345 met de volgende beschrijving: 



„Souche fibreuse; plante 5^ — 30 cm.; tiges grêles, fas- 

 ciculées, en toufFes épaisses, étalées dans toute leur lon- 

 gueur OU a peine ascendantes vers Ie sommet, radicantes 

 a la base ainsi que les stolons; panicule courte, ordinaire- 

 ment réduite a 3 — 4 épillets, incur vée-ascendante; épillets 

 violaces; glumelle inf. longue de 4 mm., tronquée et 

 3-dentée, la dent méd. seule bien visible et aigue; anthères 

 de 1 mm. de long. 



Al kunnen wij nu niet nagaan, wat de fm. pumila 

 Wimm. u. Grab, eigenlijk is, het is uit bovenstaande 

 beschrijving duidelijk, dat Gl. declinata Bréb. in geen 



