336 



7. Verbascum Vuyckii^) Kloos = V. ovalifolium X 

 nigrum. Deze bastaard sloeg spontaan in mijn tuin aan 

 den Reeweg te Dordrecht op in de nabijheid van V. nigrum, 

 die dus waarschijnlijk de moederplant is. Op wat grooteren 

 afstand had twee jaar geleden V. ovalifolium, afkomstig 

 van Wormerveer (zie Aanwinsten 1917 — 1918) gegroeid. 

 De rozet, die in het najaar van 1918 ontstond, overwin- 

 terde en bloeide in 1919. De stengel is vooral beneden 

 zwartbruin gekleurd, verspreid dun vlokkig behaard, naar 

 boven met korte zijtakken. De onderste bladen zijn gesteeld, 

 met min of meer hartvormigen voet en gelijken veel op 

 die van V. nigrum; naar boven worden zij meer en meer 

 ovaal en zittend tot stengelomvattend, de bovenste komen 

 precies met die van V. ovalifolium overeen. Zij hebben 

 dezelfde uitgetrokken punt, en het eigenaardig glimmende 

 van V. ovalifolium bladen. De bloeiwijze is wat de dikte 

 en de wollige beharing betreft, intermediair tusschen de 

 stamouders. Ook de bloemgrootte staat tusschen die der 

 stamouders in. De kleur van de wol der 5 meeldraden is 

 biauwachtig-roestkleurig, precies de kleur, die men krijgt 

 door het prachtig oranje van V. ovalifolium met het violet 

 van V. nigrum te mengen. De plant is volkomen steriel 

 en vermoedelijk overblijvend. 



8. Linaria pallida Ten. vond ik met de heeren Sipkes 

 en de Boer op 15 Juni 1919 te Alblasserdam op een 

 bazaltglooiing langs de Noord bij een aanlegplaats der 

 stoombooten. Deze vindplaats was mij reeds enkele jaren 

 bekend, maar ik had de plant nooit bloeiend gezien en 

 daardoor altijd voor Linaria cymbalaria Mill, gehouden, 

 welke plant op dergelijke standplaatsen langs de Lek, 

 Noord en Merwede op verschillende plaatsen voorkomt. 



^) Naar Dr. L. Vuyck, bewerker van den Prodromus Florae Batavae 

 2e Ed., waarin hij o.a. een uitvoerige tabel van de Nederlandsche 

 Verbascumsoorten en -bastaarden gaf. 



