— 46 — 



dem et quoad magnitudinem sat magnis limitibus \'aria- 

 bilis. Qiiaerilur igitur, anue sint varietates geographicae 

 unius ejusdemque speciei, itemque videtur, omnes spe- 

 cies ejusdem divisiouis, mero habitu iieque signis certis 

 diagnosticis distinctas^ duaram v. trium specierum for- 

 mas esse. 



b. Rhizoma tuberosum. 



3. St. affinis Bge Enum. Chin. n. 289. Gaule ad an- 

 gulos retrorsum foliis utrinque calycibus ad costas mar- 

 gineque setosohispidis, foliis omnibus petiolatis basi cor- 

 datis apice acuminatis sat grande creuatoserratis inferi- 

 oribus ovalis superioribus ovatooblongis; inflorescentia 

 elongata verticillastris subsexfloris distinctis; calycis den- 

 tibus demum divergentibus; corollae 10 — 14 mill, lon- 

 gae tubo exserto. St. Sieboldl Miq. Prol. 44. 



Hab. in China boreali: Kantai (Bunge), Pekin (Tata- 

 rin о w) culta s. nom. Kanlu ob radicem edulem carno- 

 sam (Skatschkow, Dr. Bretschneider), monte Po-hua- 

 shan (Dr. Bretschu.), Japonia: Yedo, rarius culta s. 

 nom. daima gik (Siebold), principatu Nambu (Tscho- 

 noski). 



Galea glandulosohispida labio aequilonga, labii lobus 

 intermedins interdum emarginatus, saepius tamen integer. 



Demta radice persimilis est St. атЫдиае Sm., quae 

 tamen hybrida dicitur inter St. patustrem L. et St. syl- 

 vaticam L., et a qua nostra planta differt tantum foliis 

 basi nee medio latissimis magis acuminatis corollaque 

 minore. Bracteae (folia floralia) a Fran ch et et Sa va- 

 tier (Enum. f. 379.) in St. Sieboldl majores et inflo- 

 rescentia brevior dicta quam in St. атЫдищ а me in 

 utriusque specc. sat numerosis similia offeuduntur. — St. 

 cordaiae Riddell (e Carolina et Georgia a Buckley, e 



