^ 15 ™. 



minor saporisque non adeo grali; item a Loureiro: 

 fniclus Persicae similis, sed minor, acidus. Quern ob 

 saporem nequit esse P. triloba Li ndl., nam caro hujus 

 sicca, sapore nullo. Lin пае as ad specc. viva Upsalia<> 

 culta fl. simplici et pleno addit, flores sessiles, saepn 

 binos esse, stylum inferne et germen pubescere, qua in 

 descriptione flos sessilis pariter in P. japonicam non quad- 

 rat. Planta tempore patrum in Anglia colebatur, unde el 

 a Hermanno introducta erat. Patria vero Africa ex me 

 moria sola adducitur certeque erronea, nisi ibi introduc- 

 tam videbat e China. 



Prunus triloba Lindl. Lemaire 111. hortic. VIIL 1861. 

 t. 308. C. Koch. Dendrol. L 90. Amygdalopsis Lindleyi 

 Carr. Rev. hortic. 1862. 91. с tab. Amygdalus pedun- 

 culata Bge Enum. Chin. n. 126. non Pall. 



Colitur florum gratia in hortis Pekinensibus (Bunge, 

 Kirilow flor.^ Tatarinow fl. frf.); ex Bretschneidero, 

 qui specc. compléta fl. simplici, pleno et cum fructibus 

 attulit, sinice audit: yü-ye-mei, seil. Prunus ulmi folio. 



Specc. pekinensia foliorum adultorum forma et magnitu- 

 dine, flore majore et fruclu nimis a P. pedunculata, ш\ 

 quam ducta erant а Bungeo, differunt, quin pro mera 

 varietate habeantur. А P. trilobœ И. ce. figuris et des- 

 criptione ceterum etiam paulo differunt pedunculo caly- 

 cis tubum aequante, neque toti calyci aequilongo, ut in 

 iconibus delineatur et in spec, culto P. trilobœ horti 

 Petropolitani vidi. Praeterea apex ramulorum apud Car- 

 rière dicitur brève tomentosulus, sed a Kochio ramuli 

 glabri describuntur et ita sunt saepissime in nostris, juve 

 niles tamen occurrunt et pubescentes. Flores singuli ex gem- 

 ma propria perulata, vulgo juxta foliiferam posita. Drupa 

 rotundato-ovalis compressa, basi mox brevissime altenuata 



