» 12 — 



A P. japonica Thbg, quacum incaute junxerunt Sie- 

 bold ct Zuccarini (cum dubio) et С. Koch, certe dis- 

 lincta ramulis foliisque acutis pubescentibus fructuque 

 magno, statura autem nana; praeterea stylus stamina 

 aequat, neque superatc — Nomen P. humilis ßge sine causa 

 mutatum est in P. Bung ei Walp. Repert. II. 9. ob P. 

 humilem Moris, nonnullis annis vetustius, praetermisit 

 enim Walpers, ipsuni Morisium speciem propositam 

 pauIo serius (Fl. Sard. II. 14) pro varietate glabrifolia 

 P. prostratœ Labil!, déclarasse, confirmante Visiani, 

 in Я. Dalmat. III. 258. 



Fruticulus 1 — 2-pedalis ramulosus, ramis virgatis, hor- 

 notinls brève dense puberulis. Folia paulo quam in P. 

 japonica minora, elliptica v. obovata, acuta^ duplicato- 

 serrata, utrinque pilosa, adnlta subtus sattem ad venas, 

 larius praeter axillas giabrata, toto reticulo subtus pro- 

 minulo rugosa. Pedunculi 1 — 3 approximati, demum flo- 

 rem aequantes, cum calyce puberuli Calycis laciniae, ut 

 in P. japonica, glanduloso-serratae. Stylus glaber. Drupa 

 rubra, cerasum majorem aemulans (20 : 15 mill, magna), 

 globosoovalis, carne amoene acidula, multo quam in P. 

 japonica copiosiore. Putamen 0—10 mill, longum ovali- 

 globosum, utrinque apiculatum, sulcis ut in P. japonica. 



Prunus japonica Thbg. Fl. jap. 201. (pl. fructif.) 

 Sieb. Zucc. Fl. jap. I. 172. t. 90. P. glandulosa Thbg. 

 Fl. jap. 203. (pl. florens). P. sinensis Pers. Syn. II. 36. 

 Amygdalus pumila Sims in Bot. mag. 2176. (nee Lour, 

 fl. Cochinch. ed. Willd. 387.) 



Plantae diu cultae tantum notae varietates très di- 

 stinguendae videntur: 



a. P. japonica Thbg., Sieb. Zucc. Foliis vulgo latio- 

 ribus, floribus fructuque brève pedunculalis. P. subhir- 

 tella Miq. Prot. 363. quoad pl. Oldli. n. 200. 



