1 



- 5 



Viola Patrini DC. 



a. typica. Ibidem, ad rivulos montanos rara, 7 Maji 

 1875 n. 



ß. chinensis S er. Ibidem, ubique vulgaris, 8 April fl. 

 (idem). 



Viola Bisseti Maxim. (Sect. Nomimium Ging. I. b. 

 Maxim.). Rhizomate apice articulato ceteriim siibaequali 

 stolonibus hypogaeis elongatis passim obsesso, stipulis ad 

 medium adnatis; foliis membranaceis utrinque praecipiie 

 basin versus pilosis ovatooblongis vel senioribus elongato- 

 ovatodeltoideis sensim acuminatis basi sinu profundo ore 

 subclause cordatis crenatoserratis; flore ultrapoUicari al- 

 bido-lilacino imberbi, calcari scrotiformi, stigmate trun- 

 cate distincte rostrate, ovario acute. 



In alpe 0-yama ins. Nippon (J. Bisset flor., n. 995., 

 n. 996). 



Foliorum forma, flore ample, stigmate rostrate et ova- 

 rio acuto (nee obtuse) ab omni V. Selkirk! i Geldie dis- 

 tincta. Vix est V. pycnophylla Franch. Savat. Enum. 

 pi. Jap. II. 285., a me non visa, quia figura operis Seo- 

 bekf XVII. fol. 58 hue ducta nimis diff'ert foliis acute 

 serratis ad nervös pilosis, petalis basi villesulis, sepale- 

 rum appendicibus ovatis brevibus integris (qui in F. Bis- 

 seti elengati apice acute inaequali-grandiserrali sunt). 

 An F. Selkirki Franch. Savat. ibid. 284. ob folia 

 elongata ad nostram ducenda, eb defectum speciminum 

 dijudicare nequee. 



Lamina ultra 60 : 27 mill, attingens, petiolum duple 

 superans. Pedunculus folia aequans, infra medium brac- 

 teatus, calcar sepala superans aeque longum ac latum. 

 Petala obovata, infimum basi striatum, stigma cum parte 

 styli e staminibus exsertum. 



