312 
ad variam et diversam suturae formam species aptissime 
intra generum fines ita inter se conjunguntur et distri- 
buantur , ut similes appropinquentur species , dissimiles 
separentur. Habitum , quem dicunt, typicum in suturae 
et septi forma cognoscimus. Quo factum est, ut omnes 
scriptores generum partitionem systematicam. de sutura 
deducant. E 
Clymeniarum species in universum simpliciores sunt, 
quam Goniatitum. Inde pendet, paucas tantum exsistere 
subdivisiones generis Clymeniae. Primo loco discernendum 
est inter suturam arcuatam s. rotundatam, quam Cl. com- 
pressa, binodosa, arietina praebent, et suturam angulatam. 
Duplici modo porro angulata sutura formata est. Aut lobum 
lateralem exhibet simpliciter angulatum, cujus crus ventrale 
recta fere linea sensim ad finem ventralem adscendit (Cly- 
meniae adscendentes: laevigata, undulata); aut lobum late- 
ralem laciniatum vel producto - sacciformem sella lateralis 
sequitur valida, obrotundata, genu similis (Clymeniae in- 
cumbentes: striata, pseudogoniatites). Clymeniarum arcua- 
tarum septum simpliciter ас profunde excavatur; adscen- 
- dentium et incumbentium area septi costa sellari, valde 
evexa distinguitur. Ас non solum a Clymeniis arcuatis an- 
gulatae differunt hae costa sellari exaltata. Adscendentes 
quoque ab incumbentibus facile eadem discernuntur, si 
costae viam et flexum in septo prosequimur. Apud Clyme- 
niam undulatam e basi lata , a sella ventrali-laterali costa 
ad dorsali - lateralem sensim attenuata transit, ad tubi cir- 
cuitum i. e. extrorsum concava parte vertitur. Lobi latera- 
lis impressio infra superiorem costae finem sita est. Apud 
Cl. striatam et pseudogoniatitem costa e basi angustiori, a 
sella ventrali - laterali ad sellam lateralem amplam, sensim 
incrassata tendit. Quo efficitur, ut concava parte costa in- 
tus vertatur i. e. ad mediam lineam, quae altitudo sectio- 
