_66 
Ordo 97. AROIDEAE. 
CDLXXVI. Arum. 
*1335. Ar. albispathum. In Tauria meridionali rarius, a 
Nikita ad Laspi. Inodorum. In hortum transplanta- _ 
tum floruit octiduo serius Ar. orientali. Folia primi- 
gena quatuor pollices longa duos lata auriculis bre- 
vibus obtusis, postera 6—7” longa inter apices acu- 
tos auricularum late, saepe rectangule divergentibus 
8^ lata. Spatha alba dorso virescens variat longitu- 
dine a 9 ad 14 pollices. Spadix minus variat, 4— 
43” longus, columna genitalium pollicem unum vel 
paullo magis occupante, clava fere bipollicari, pe- 
dunculo pollicari quadruplo crassiore. Germina pal- 
lide viridia subglobosa supra plana pentagona stig- 
mate medio urceolato subimmerso. Setularum series 
una vel duae columnam germinum coronant; post 
spatium unius lineae nudum antherae brevissimae 
sessiles clavatae flavae seriebus 6—7 spatium lineare 
occupant, dein intervallum lineare, post quod ite- 
rum ad basin pedunculi clavae tres series setarum 
reversarum. Differentia nostri ab Ar. italico melius 
stabilienda, habet enim specimen neapolitanum her- 
bari mei clavam non longiorem ut vult Led. fl. г. 
4. p. 8., sed breviorem, vix uncialem, pedunculo 
vero duplo longiore; exacte ut specimen ex Abcha- 
sia ab amic. Nordmanno mihi datum. Arum tenui- 
folium etiam simillimum, sed clava adhuc brevior 
semiuncialis. 
1336. Ar. orientale. Fl. t. c. НП. n. 1924. In umbrosis 
frequens; pessime foetet praesertim vespere, et qui- 
dem solus apex spadicis. Etiam hujus ab Ar. macu- 
i 
