14 
vero sit Milleri valde dubito , ille enim postulat 
folia flore gemino longiora, quae in nostra dum 
floret vix aequant et nonnisi post florescentiam talia 
excrescunt. Flos semper fere solitarius, vix inter 
centenos bulbus biflorus occurrit, nunquam multi- 
florus ut in Fl. t. c. I. dictum. Floret primo vere, 
saepe Januario, sed semina perficit non ante Majum, 
capsula ovata mucronata in scapo palmari vel spi- 
thamaeo. Semina obscure füsca ovata cum mucrone 
obtuso, solida cute velutina angulo unico subalato. 
Stigmata incipiente florescentia antheris aequalia , 
demum duplo fere longiora evadunt. — In monti- 
bus supra Ursuf crescit alia species ab autore Fl. 
t. c. forte cum priore commixta , quae dum floret 
spithamaea , cum illa vix palmaris sit, foliis flores 
3—4 longe superantibus. Hane pro Cr. bifloro Mil- 
leri sumerem nisi corolla flava esset, laciniis exte- 
rioribus violaceo - striatis et pictis, quo ultimo cha- 
ractere etiam a Cr. moesiaco differt, cui corolla tota 
lutea. Ulteriori in vivo examini commendandus. — 
Cr. biflorus ibericus qui Cr. Adam? Gay (Bull. des 
sc. nat. 1831. t. 2. p. 319), nostro simillimus sed 
squamae radicales infimae vix ciliatae quae in tau- 
rico circumcirca coronatae. 
1387. Cr. reticulatus. Fl. t. c. I. Ш. n. 76 a Cr. Roeg- 
nerianus C. Koch. In montibus demissioribus fre- 
quens. Semina perficit Majo. Corolla aurea laciniis 
exterioribus plus minus spadiceo striatis; capsula 
oblonga longius mucronata scapo palmari insidet. 
Folia stricte erecta post florescentiam saepe laxa. 
Adest varietas foliis angustioribus patente - subre- 
curvis e Sudak et Laspi, accuratius indaganda. — 
