83 
1408. С. arvensis. Ornithogalum villosum. Fl. t. c. I. Ш. 
n. 676. Frequens per totam peninsulam. Folia flo- 
ralia saepe plura; scapus usque ad dodrantem altus. 
Varietatem £ proliferam | tiam nomine Or. vivipari 
ab ipso Pallasio inscriptam habeo, quae Symphero- 
poli rarius provenit. Haec plerumque 1 — 2 flora 
pedunculis simplicibus et inter folia floralia bulbillis 
10—12 saepe viviparis ut Poae viviparae; quando- 
que etiam acaulis abortiens bulbillis in ipso apice 
bulbi principalis. Bulbus vero parvus vix grano 
piperis major, involutus tunicis extus fibrillosis et 
fibris radicalibus copiosissimis intricatis in molem 
magni pisi. Sepala acuta extus villosa. In eodem 
flore saepe vidi antheras rotundas et oblongas. 
1409. G. bulbifera. Ornithogalum bulbiferum. Fl. t. c. I. 
n. 672. Circa Karazubasar, Marsch. a Bieb. 
1410. G. reticulata. Ornithogalum circinatum. Fl. t. c. I. 
n. 677. In Tauria Marsch. a Bieb., mihi non oc- 
currit. ! 
“4411. С. polyphyila glabra bulbo solitario 3—4 phyllo, 
foliis radicalibus anguste linearibus, caulinis nullis, 
floralibus alternis submembranaceis, pedunculis elon- 
gatis simplicibus , perigonii foliolis obtusiusculis , 
antheris oblongis. In Tauria meridionali rarior. No- 
‘tis indicatis ab omnibus diversa. Florens palmaris, 
pedunculis 3—4 bipollicaribus. 
"1442. С. Liottardi. In collibus ad ripam dextram Sal- 
. giri supra Sympheropolin inventa а D. Bakunin. 
Specimina germanica haud vidi sed descriptio auto- 
rum bene in nostram quadrat. 
'1413. G. taurica bulbo solitario unifolio, folio anguste 
lineari canaliculato , floralibus 2—3 oppositis, um- 
6 
- 
— 
——— D ER u le wei рее 
LL 3e 
pce 
= 
Er 
