91 
DXVI. Asparagus. 
1446. A. officinalis. Fl. t. c. I. n. 691. Per totam Tauriam 
montosam frequens. Sub hoc nomine propono vul- 
garem nostrum Asparagum, Marschallium reliquos- 
que auteres sequens , sed non convenit cum planta 
cujus specimen masculum 1793 in horto Aboénse 
° decerpsi et quae certe A. officinalis Г. Huic caulis 
leviter striatus striis parce puberulis, linea vero 
inter ramos et ipsa basi ramorum dense pubescenti- 
bus; tubulus longitudine limbi campanulati pedun- 
culo dimidio brevior, antherae oblongae cordatae 
filamento paullo longiores, folia glabra. Plantam 
Europae occidentalis vel vulgarem hortensem ad 
comparandum non habeo. Nostra Sympheropolitana 
tota glabra caule erecto ramosissimo angulato sti- 
pulis calcaratis, foliis fasciculatis tenuibus rectis , 
pedunculis subsolitariis tubulum subaequantibus, pe- 
rigoniis femineis nonnullisque masculis campanula- 
üs, reliquis masculis hemisphaericis et subcylin- 
dricis, antheris ovato - cordatis filamentum aequanti- 
bus vel paullo longioribus. Baccae omnino globosae 
rubrae. 
1447. A, polyphyllus glaber caule erecto ramoso angu- 
lato, stipulis breviter calcaratis, foliis fasciculatis fi- 
liformibus rectis, pedunculis inferioribus binis et ter- 
nis, superioribus solitariis, perigonii limbo campanu- 
lato tubulo quadruplo breviore, antheris ovatis lon- 
gitudine filamenti, bacca pedunculo longiore. In cam- 
pestribus passim. Differt a praecedente quod vix ultra 
pedem alta, folia breviora, perigonio maris inde a basi 
campanulato nec tubuloso, et praesertim tubulo brevi. 
Bacca intense rubra. Hune ad A. scabrum (А. ama- 
m 
