60 



1085. BüTOMüs üMBELLATüs Linn. 



Foliis lineari - elongatis erectis scapum subaequantibus; 

 perigonii foHolis interioribus exteriora parum superantibus; 

 stigmatibus subrecurvis submarginatis. 



B. urabellatus Linn. sp. 352. — Kunth enum III. jp. 16A. — 

 Ledeb. fl. Alt. II. p. 95. — Koch syn. p. 775. — Ledeb. fl. 

 Ross. l. с (excl. var. ß ). 



In aquis lente fluentibus, prope Ircutiam alibique hand rarus. 

 Floret julio ^ . 



Folia quidquid angustiora, quam in planta Europaea. Anthe- 

 rae subrotundae, basi et apice laeviter emarginatae. Tales 

 in omnibus speciminibus meis Europaeis et Petropolitanis, 

 sed haec forma videtur variare, nam in icone citala Neesii 

 oblonge - ovata vel ovata depicta sunt. 



1086. BüTOMcs JDNCEüs Turcz. 



Foliis anguste linearibus falcatis , scapi \ix dimidium 

 excedentibus; perigonii foliolis interioribus exteriora fere 

 duplo superantibus; stigmatibus rectis immarginatis. 



ß. junceus Turcz. cat. Baie. Dah. п. 1079. 



В. umbellatus ß junceus Ledeb. fl. Ross. IV. p. 44. 



Folia angustiora et breviora, falcato-recurva, stigmata margi- 



ne prorsus destituta, in praecedenti lateribus attenuata, 



quasi marginata, antherae crassiores, sectione transversali 



subquadratae, oblongo-ovatae. 

 Ad acidulam Pogromezensem in transbaicalensibus specimina 



plura, inter se similia legit cl. Basnin. 



Ordo LXXXI. NAJADEAE Endl. gen. p. 229, 



Flores dioici, monoiei aut hermaphroditi. Perigonium in 

 masculis saepissirae nullum, nunc ejus loco tunica membra- 

 nacea cellulosa simplex, antheras extus vestiens, irregu- 

 lariter rumpens, vel apice subregulariter fatiscens, rarius 

 cupulaeforme, antheram basi recipiens, interdum squamae- 



