Obfervalio XXX ill. 
9 auium 1 Tobis notam, conceptam magis étiam cura» 
afferre liceat, — Annua planca eft; que & radice fimplici, 
a camen ubi fere defloruit fibrofa, in multos ramulos divi- 
t uorüm exortum ex altero latere duo longe mi- 
nora vix cop(picua egrediuntur, ut folia figura fua folia Knaul- 
ornníno referant, confiftentia vero Hyffopi foliis fimilia fint, licec 
multo minora & anguítiora, — E divaricationum angulis & cfo- 
liorum alis pediculi exili(Timi (em unciales exeunt , flores purpu- 
(centes. & ftris facuratioribus pictos geftantes, fingulis petalis 
per medium divifis, iy Eee ad Wie a po- 
tius quam Alfinen rcferénda videatur flores non decidui ftami. 
nibus deccm & apicibus albis aut herbidis donantur ; ftilusin duo 
fila brevia ceu cornicula dividitur, Vafculum feminale conci- 
des oblongo rotundum , feu bafi anguftiore praditum , ut Ver 
ter adco bafi non nihil latior fit; femina nigricantia, levia non 
funt, parva, ut an rotunda, angulofa aut papaverina (int, non 
bene videri queat, Calix in quinque fegmenta ex albo virefcen- 
tia dividitur, verum non profunde, ut aliz hujus generis , fed 
famma folum partc, attamen cum Caryophylli aut Lychnidis ca- 
lice nihil commune babet, nam ad bafin usque fingula fegmen- 
t2, fi curiofíus tractentur, feparari poffunt, nec femina cum Ca- 
ryophylleis conveniunt, ut adSpergulam potius, ad quam flore 
vaículo, (emineque & divifura caulium accedit, quam alias qua F 
cunque plantas referenda videatur , qua de caufa Sper a foliis. 
Knaul, flore purpurafcente , nobis dicta fuit , cujus fynopyra 
erunt: Lychnis parva paluftris, foliis acutis lanceolatis , flofculis 
, purpureis //feníz. Pug, Betonice five Tunice minima fimili 
| B. Hift. Forte Caryophyllus minimus muralis C. B. Pin. 
fon eram Eigapballus. ix: p INME fior, vel Caryophyl- 
lus filveftris flore. Beet ibid. 2 Qui ab hujus confordo 
poíteriore, & Tunicam minimarn Lugd. quam füb priore 2i | 
