—.. De Pbibiriafi cordis Plinii Valeriani. 243 
fcribit, ógss Kaelag oreegl Mioyrov, eroe xev mrírus, diy a £cavSv uae 
£T xaAsirai og uota QS sipgaiv. ài dé dipnor Méyovras, wc dakoi IMaycaviag 
iy nav. duró sux eimwv. Afgxes 0i !dbéeiees- Phbíbiron mons Ca- 
— riae circa Miletums mulías pinus babens , unde quae efflorefcuné 
fic appellantur, quia funt pediculis fimilia ; qui etiam dirci dicuntur, 
uf in Lexico fuo dicif Pauíanias. Vermes funt vites depafcentes, 
fi Ctefiae credimus, qui ad Hyparchi fluvii fontes animalcula 
defcribit, quae arbores elc&riferas depafcunt ec corrumpunt; 
wcTsp iv Toig Esci oi. (pleigee roug ajsmréhs ui pediculi in Graecia 
«vites. —. Quis vermeshos pediculis fimiles pronuncict, nifi Ara-: 
bicam Bibliorura verfionem in fubfidium vocare velit, ubi Pfal/ 
77. Y. 51. ( Hebraeis 78.46.) legitur : Cibacuif pediculum frudi- 
bus eorum ; cura Hebraea habeat: e£ dedit brucbo proventum 
eorum. Syrus locuflas (ub(tituit. .. aque judicat maximus Bo- 
chartus, Arabicum Zdlkamla, pediculum, mutandum in Z/kam- 
fà; locuítara,. Et fic patet qácigsy nomine venire paricer locuftas 
. "aliosque terrae fru&tus depaícentes vermes, qualia quoque ani- 
malcula viridia exiguo admodum corpore pedibus tex inftructa, 
et in capice binisantennis, quae e rubigine produci rufticorum 
vulgus credir. Sed ec pediculi rofarum, quos acuuiffimt vifus Loe- 
vyenhoekius in rofis deprehendit, coloris prafini, alis criplici- 
ter complicatis inftructos, potius ad vites depafcentes vermes, 
quam ad pediculos referendi. Vid. ejus Contin. Arcan, Epift, 94. 
p.9. feqq. xusAraes et dpfeigas pariter promifcue dicunt Aucto- 
res. Sic 2. /Maccab. cap. 9. U.9. Antiochus Epiphanes, ec ZAifor. 
XII. v.23. Herodes Agrippa, foedis hifce animalculis exeft exo- 
yxiflguror dicuntur , quos pediculari morbo (ive i4eríac;, periitle 
fere omnes credunt, — Scupendae orientalium linguarum eru- 
ditionis abyífus, Bochartus Hierozoic. P. II. Lib. IV. c. 19. equi- 
dem non fine magno errore corum morbos ad phthiriafin re- 
ferri credit, cum potiusa veris vermibus erofos veli. — Sed nec 
pediculi e vermium numero eximi queunt, quippe //idoro Orig. 
libr. XH. eap.7. pediculiyvermes cutisa pedibus fic dili, Hactenus 
| Hh 2 allata 
