xu PRJ/EFAMEN. 
frigus et varie coli injurize phytologos a rure arcent ; aridi vero, 
salva forma et quidem omni vite specie, diu persistunt; causa 
duplex ideo est cur bene multi, sicut. mycothecae haud pauci tes- 
lantur quas percensuimus, nonnisi obsoleti et evacuati plerisque. 
fungorum messoribus semper hactenus innotuerint. 
Titulis aut verbis novis, quantum fieri potuit, parce usi sumus; 
nos enim haud fugit quidquid detrimenti scientia patiatur tum ex 
verborum insolentia, tum ex frequenti nominum immutatione; 
quis ex. gr. non moleste ferret Lichenum nomenclationem , per 
scriptorum libidinem, in tantam abiisse confusionem? Malo for- 
lassis inopinato, saltem minime mediocri, Linnzganam seu bina- 
riam propter nomenclaturam , ars nostra Jam pridem laborat; ubi 
plantam quameunque loco movere in instituta dispositione expe- 
dit, sepius etiam non possumus quin titulum ejus simul commute- 
mus; et quia mutationes hujus modi quum scienti:e mmeremento, 
tum vario phytographorum arbitrio quotidie requiruntur, in ehaos 
prope necessarium magis ac magis demergimur. /Egre quidem 
valuissent homines tot cognomma privata fingere quot diversas 
novissent plantas; vegetabilia tamen singula vocabulum unicum, 
triviali seu vernaculo more, si accepissent, idem, mutato loco, 
necessario non mutassent. Hxc autem modo ad illud obiter. dicta 
sint, ut recordemur naturam nobis pene infinitam esse et physi- 
corum scientiam babelicae confusioni, si dicere fas est, ex parte 
patere. Itaque in hodiernum tempus apte cadere videtur hoc 
saerum proverbium : «Sicut qui mel multum comedit non est ei 
«bonum, sic qui scrutator est majestatis, opprimetur a. gloria. » 
( Prov. xxv, 27.) 
An ideo fracti animo rerum naturalium studium derelinqua- 
mus? Utique minime; nostri est his in terris veritatem quz forma 
