IH. 
XYLARIEI. 
SPILERIARUM (inter fungos e Sclerocarporum ordine) pars Pensooxio, Syn. meth. Fungorum (1801). 
p. xir et 1, — AYLOMYCORUM genera Wiriprxowio apud Joannem lpzvriscu, Fl. Neom.. Prodr. 
(1804), p. xi. — HYPOXYLORUM porüuncula Caxporuo, Fl. Fr. t. IL, p. 280, et t. VI, p. 115 
et seq. — Bnoxavianmio in. Lexico Levrald. Sc. nat. t. XXXIII (1824), p. 514 et 589. — Dunvo, Dot. 
Gall. t. VI (1830), p. 077. — SPHAERLAE ex compositis Fnrsto, Syst. Myc. t. V (1822), p. 320 
et 3231. — SPILERIACEI pro parte nonnullaque alia Sclerogasterum genera Conpz, Auleit. z. Stud. 
der. Mykologie (1 842), p.120. — Pars exigua PYRENOMYCETUM thelostomorum Frizsio, S. Veg. 
Scand. (1859), p. 381. — SPILERIACEORUM genera et species Drnkstso, Outl. of Brit. Fungo- 
logy (1860), p. 381 et seq. 
Sub previo titulo contrahere statuimus plerosque Hypoxyleorum nostratium. primates, 
Pyrenomycetes seilicet. qui digniores typos sui ordinis apud nos representant. Xylarieos enim 
hic nuncupare velimus fungos illos Spheriaceos qui vulgo suberei, lignosi vel carbonacei et 
plerumque nigrescentes, conceptacula sua in stromate sepius crasso, forma autem vario, 
juxtaposita sparsave recondunt. Spherie ideo istius loci non sunt nisi compositze, Friesiano 
sensu, diei mereantur. Preterea Xylariei nostri :quo fere modo Spherias circinatas et Sphe- 
rias carnosas repudian, Typi duo quorum figura nulli orbis terrarum colo aliena videtur, in 
iribu de qua agendum est. cieteris prestant, paremque fere fungorum copiam haud impari 
modo nobilitant; dicimus nempe hinc formam frutieulosam seu columnarem naturamque 
suberinam Aylariis genuinis simul proprias ; illinc vero structuram Hiypoasylorum humiliorem, 
globosam, pulvinatam vel explicaliorem et quasi diffusam, tumque aut tumulosam, aut sub- 
deplanatam, ac sepius huic parenehymati peculiarem quod arescendo nigricare et quasi car- 
bonescere solet. Exoticos tamen fungos cum nostratibus conferre, secundum optata nostra, 
si liceret, ambos typos mire coalescere videremus; Thamnompyreetes scilicet, ac potissime Th. Cha- 
müssonis EunrwpEncio, et. Camilleas, teste. C. Leprieurii. Moxrawio, fruticulorum aut. columel- 
larum speciem induere , simulque ad carbonis naturam colore et fragilitate accedere; Xylarieos 
etiam typicos per Poronias et affines Hypoxyleis sinceris conjungi. Peregrina autem hie bene 
multa fungorum genera quae locum his in pagellis opusculi nostri merito reposcunt, ne 
citemus quoque, adeo ne adumbremus, et tempus citius fugiens et vires nostre jam con- 
fraetze prohibent; meminisse velit lector benevolus nos selectam tantum carpologiam, nec nisi 
1. 
