6 SELECTA FUNGORUM CARPOLOGIA. 
animadvertere id pulveris jampridem mycetographis innotuisse. Lynceos non effugerat 
oculos Joannis Rau qui sub finem seculi post CHRISTUM natum septimi decimi, adnotabat 
Fungoides suum ramosum, nigrum, compressum, apicibus albidis (scil. Aylariam. Hypoacylon. Fn.) , 
pulverulenta quadam materia nigra, holoserici instar splendentis, obduci, qua non facile 
detergeretur, «farina autem alba,» sine negotio amovenda, in apicibus aspergi. (Cfr. Ra 
Syn. meth. stirp. britannicarum, ed. alt. [1696], p. 15 et 16, n. 1 1.) Subinde Micusuus gra- 
nula ejusdem pulveris pro «seminibus plerumque rotundis, nitidis et solitariis, in exteriori 
Lichenum- Agaricorum. parte, summitatem versus, tanquam pollen nascentibus » habuit. 
(Videsis Micuz1u Nov. pl. gen. [1729], p. 103 et 10/5.) Joannis Hut, popularis faro, 
verba de argumento citare liceat : « These fungi (seil. Xylarie), inquit, produce sepa- 
«rate male and female flowers. The male flowers consist only of anthere of an oblong 
«figure, supported on very short stamina, and are placed on the upper parts only of the 
«plant. The female flowers are lodged in cavities or cells in the lower parts of the plant 
«and consist of placentze of a roundish figure and gelatinous substance to which are affixed 
«great numbers of roundish seeds.» Hee Hus; quare Micnznw reprehendit. dicens : 
« Micheli has described all the parts of it (the fructification of Xylarie) as we have seen them; 
vbut he mistakes the farina for the seed, and vice versa.» (Cfr. Hun History of Plants 
[17753]. p. 02.) Super niveo Aylariarum polline. postea. etiam. multus fuit Theodorus 
Horwskioup quem vero prorsus latuit ad quid fungillo illud prodesset. (Videas supra t. I. 
p. 179-) 
Aylarias inter exoticas que in Herbario Mycologico Musei parisiensis continentur, sequen- 
tia copiosiore nitidioreque conidiorum pulvere, primitus saltem, conspergi videntur, scilicet 
Aylaria rhopaloides Kzz. et incana Prns. utraque guianensis, Y. comosa Murs, priorum con- 
terranea, X. polycladia Prns. fungus domingensis, X. Keg liana. Lev. et platypoda. ejusd. ambe 
novogranatenses, AX. escharoidea Benx. (in Aun. and Mag. of nat. Hist. t. X [1853], p. 385, 
n. A8, tab. xi, fig. 19). stirps eximia, zeylanica simul et javanensis, ef pre czeteris X. flabel- 
liformis Scuw. (sub Splerie signo, sicut et Frizsio, in suo. P'ungorum Elencho, t. V, p. 58, 
n. 10) quem fungillum e terris Pensylvanis et Carolinensibus oriundum , olim Scnwrivirzio 
Merisma? migripes dictum (in sua Synopsi Fung. Carol. sup. p. 111, n. 107 1) recentiorique 
tempore mycologis iterum obvium, amici nostri C. E. Bnoowz gratia, autopsi (sterilem vero) 
novimus !. 
De Aylariarum sporis non possumus quin animadvertamus simplices seu uniloculares nobis 
semper obvias fuisse, oleoque seu humore viscido et homogeno totas primum, vivo maturo- 
que fungo, refertas. Partite seu pluriloculares multis contra habite sunt, ex. gr. J. C. Scuuib- 
* Carolinensesinter fungos, a clarissimo H.W. RavrxELio 
Carloduni (Caroline australis) evulgatos, Spheria ( Xylaria) 
Jlabelliformis Scuw. prostat sub n. 56 fasciculi Il (1853), 
sterilis autem (saltem pre manibus nostris), id est mere 
conidiophora, sicuti sepius Scuwrvrrzio ipsi (cujus enim 
conferas, preeter locum supra citatum, accuratas animad- 
versiones tum in Ephemeride Acad. Philad. Sc. nat. t. V, 
parte 1 [1825], p. 6, tab. r, fig. 5, tum in Actis Soc. Phi- 
los. Amer. ser. alt. t. IV[ 1834], p. 189, n. 1164, ubi ti- 
tulo Spherie flabelliformis iterato usus est), posteaque 
Frizsio innotuit. Hypoxylon flabellare dicitar MoxrAwio 
in Annal. Scient. natur. ser. i, t. XIIL (1850), p. 245. 
Frizsro etiam habetur (S. Veg. Scand. p. 381, n. 2) pro 
iypo subgeneris novi Fracidiarum, ad Hypocreas «stro- 
«mate subcarnoso, nucleo peritheciisque pallidis» aece- 
dentium. 
