XYLARIEI. 13 
Ad Aylariam Hypoxylon Fn. jure trahenda videtur Spheria fucoides Pzns. (in schedis ineditis, docente 
cl. Lévgrui£) qua in tabula wu (fig. 1) tomi primi Mycologie Europee absque titulo adumbratur. Icon hzc 
imaginem speciminis portentosi olim a clar. Benin collecti et. nunc in Mycotheca Musei parisiensis 
contenti exhibere videtur, optimeque, ni fallimur, cum Jihizomorpha trichophora Drswaz. (Pl. Crypt. de 
France, ed. alt. fasc. XXII [1846], n. 1095) quadrat. Id saltem Rhizomorphe lnsulensis structuram 
internam fibrosam et tenacem legitimae Tiluzomorphe subcorticalis vel subterranee neutiquam obtinet, 
sed idem et ipsissimum parenchyma quod in fungo Berneriano et funibus pictavieis supra memoratis 
observatur; simul etiam ejus brachia bysso illa densissima seu fomite sordide violaceo passim augentur 
cujus causa fungus Bernerianus hinc et inde inerassato-fusiformis, instar figu: Persoonianz, evadit. 
Byssus hec item in imis Xylarie Hypoayli Vn. genuinis et vulgatioribus stromatibus frequenter occurrit, 
quare fungilli hujus eum Splueria fucoide Prns. lypica et absoluta similitudo amplius confirmatur. Quod 
ad Rhizomorpham. intestinam DC. (FI. Fr. t: VL, p. 315,0. 791*) attinet, quam ill. Frizsius modo ad 
Spheriam. rimosam. Aus. et Scuw. arundinicolam, modo ad Sph. spiculosam aut. spinosam. Prnsooxn, vel 
inmersam Sow. trahit!, licet nos ipsi pro. Spherie cujusdam lignivore primordiis olim (Fung. Hypog. 
p. 187) etiam. habuerimus, specimine authentico quod in Mycotheca Musei parisiensis. continetur 
denuo et accuratius explorato, illam a lihizomorpha subcorticali Pzns. super natura neutiquam recedere, 
proptereaque nil nisi fungi hymeniferi et verisimillime Polypori cujusdam. mycelium ligno matrici im- 
missum et tenuiter membranaceum constituere hodie pronuntiamus. Equidem lhizomorpharum. species 
atre qui intimam matricem marmorant, ex Hypoazylorum. (v. ir. H. ustulatt Bow. aliorumque Pyreno- 
mycetum) mycelio intromisso frequentissime oriuntur, indolem vero longe diversam ac sepissime car- 
bonaceam assumunt. 
Riizomorpha. autem simplicissima Prns. Myc. Europ. t. I, p. 59, n. 18, merito sane apud Frizsro 
(Elench. Fung. t. I, p. 60 et in Linnece tomo V, p. 939) pro Splueria (Xylaria) filiformi Aw. et Sow. 
habetur, quam Aylariam sterilem tantum viderit b. Cuire, neocomiensis. 
E y , 
EXPLICATIO ICONUM. 
(Tab. I, fig. 1-14.) 
1. Fungilli plurimi (magn. nat.) e caudiculo ceso, mortuo, et pro maxima parte delibrato, assurgunt; 
alil, v, annotini exoleti, propter peridia maxime tumentia (nunc prorsus evacuala) clavulam undique tuber- 
culosam exhibent apiceque pereunt; alii (antici) sporas similiter ante annum sparserunt, sed stromatis 
perennis viees agunt et crura nova produnt. Denique a dextro latere fungilli recentes conspiciuntur, qui 
villo atro inferne vestiuntur et in cornua divaricata candidissimaque discedunt, dum in medio partim nudato 
punelis atris, nempe conceptaculorum ostiolis prominulis, notantur; cornua albicantia indumentum ex 
hymenio conidiophoro et conidiorum farina passim jam deposuerunt et colorem atrum strati suppositi revelant. 
2. Clavula junior (aucta) longitrorsus et oblique excisa, peridia recens nata monstrat, hymeniumque 
conidiorum ferax in squamas secedens. 
3. Portiuncula maxime amplificata istius hymenii, et conidia cireumeirca sparsa (h60/1). 
4. Hymenium conidiferum (minus auctum) quo conceptaculorum ostiola quandoque sero tempore , spo- 
risque maturis, obturantur. 
5. Peridia nonnulla (aucta) qua obturamento supra dicto clauduntur; unum dimidiatum exhibetur. 
6. Clavula matura tractim dissecta dalur et mensura naturali decuplo major. 
* Ofr. Frizsir Syst. Myc. t. IIT, p. 966; Ind. ejusd. op. ejusdem auctoris. Eclogas Fungorum, in Linneve tomo V 
p. 152; Elench. Fung. t. ll, p. 59 et 75; pretereaque— (1830), p. 539. 
