14 SELECTA FUNGORUM CARPOLOGIA. 
7. "Thecarum fasciculus cui peridii nigri et compaginis ambientis specimen supponitur (380/1). 
8-10. Spore libere, seorse; que germina ediderunt, episporium longitrorsum scissum ostendunt, gut- 
lasque oleosas in sporis integris conspieuas amiserunt (A80/1). A 
11-13. Specimina e Pietavia Veracensi que supra (p. 19 et 13) memorantur, hic magnitudine ferme 
naturali exprimuntur. 
14. Portiuneula in longitudinem secta et maxime aucta subterranei funiculi unius ex iisdem fungis, ut inde 
pateat quantopere differat a solita Iizomorphe subterranee Prnsoowio, specie consimilis, structura interna. 
Figura 1-2 et /-10 eodem tempore, scilicet januario (a. D. MDCCCLV) incipiente, tertia autem novem- 
bri (anni antecedentis) ineunte, omnes (praeter fig. 11-141) ex fungis vivis, Parisiis adumbratee sunt. 
9. XYLARIA CARPOPHILA. 
Spina cAnpopiza Prns. Obs. Myc. part. I (1790). p. 19, n. 36, et part. alt. (1799), p. 65, n. 98, tab. i. 
fig. 3; Synops. Fung. (1801), p. 6. — Fmiaesio , Syst. Mycol. t. II. p. 928. — Honxenaxvio in Flore Danice 
fasc. XXXI (1825), p. 14, tab. wncccrvnr, fig. 1 (rudissima). — Brnxzro, Engl. Flora, t. V, part. alt. 
(1836), p. 335, n. 11. — Mazznto, PI. Crypt. Galli, ed. altera , fasc. VI (1838), n. 260. — Moverorio , 
Stirp. Crypt. Vog.-BRhen. fasc. XIII (1850), n. 1945. 
Arrania canPoPurLA Fwumsto, S. Veg. Scand. (1849), p. 382. — Fred. Cunnzv in Actis Soc. Linn. Londin. 
t. XXII, part. i (1858), p. 264, n. 21, tab. xcv, fig. 93. 
Ex echinis glandium faginearum exoletis, nigrefaclis, qui sub foliis coacervatis ali- 
quandiu humi jaeuerunt, copiose nascuntur slipituli exiles, unciam unam aut unam et 
alleram et quod excurrit longi , vulgo teretes et simplices, aliquando tamen ad apicem 
nonnihil compresso-dilatati et breviter bifidi, flexuose vel rigide, prout luce pareiori 
abundave usi sunt, assurgentes, bysso floccosa, einerea v. olivacea in basi instrucli, 
celerum atri, intrinsecus autem albidi et in vertice tenuato primitus item candidi aut 
albido-cinerei. Pulvis saturate cinereus v. cinereo-olivaceus, e conidiis ovalis et minu- 
lüissimis, summis istis flagellis adhue gracilibus (salvo eorum vertice semper omnimode 
sterili) síato tempore copiose inspergitur; dum decidit aut ventis aufertur, clavule 
paulatim incrassantur, et peridia immersa ipso sub strato conidifero informantur; cla- 
vule tandem deterso quasi in botellum nigrantem singul:e convertuntur, et ob con- 
ceptacula nonnihil protuberantia rugulosce fieri solent; perithecia autem sporas vomendo 
suam explent vitam. Sronz atre et thecz lineares in quibus monostichze generantur, 
organa homonyma apud Aylariam Hypozylon Fn. modo deseriptam ex omni parte imi- 
tantur. 
In fagetis Fontibellaqueis et Compendiis annosis, ubi abundat, conidifera potissimum re- 
peritur maio et junio, ascophora autem (viva) a julio in septembrem; obsoleta et arefacta, 
congenerum more, diu persistit. Fungus sterilis, preter apicem. niveum nigrans, autumno 
hiemeque frequens est. 
Universa exilitate et simplicitate, conidiorum colore, crescendi tempore et sede sua solita, a Aylaria 
Hypoaylo Fn. sine negolio distinguitur; matura autem et exoleta eandem «tate provectam , emaciatam 
et depauperatam quadantenus refert et cum ea commutari potest. 
