XYLARIEI. 19 
corum inter cispites ex arena emergens ; quibus in locis sibi ipsi constantissimam et talem 
omnino qualis Parisiis reperitur, permanere, annuente benevolentissimo Nyraxpno, autopsi 
comperimus. 
Nonnisi universa tenuitate, capitulo longe magis exiguo, thecis el sporis multo minoribus, a forma 
crassiore et prototypa Aylarie pedunculatee (Drcxs.) differt. Occurrit quoque, ut opinamur, clar. Brnxz- 
Lo cul eliam pro fungo ipso Dicksoniano haberetur. (Cfr. ejus Introd. to Crypt. Bot. p. 369.) 
Plasma quo thee summe replentur et earumdem apex, lodo adhibito, subito colorem liete czeruleum 
aceipiunt, quod primus observavit Gulielmus Nyraxpgn. (Cfr. illius dicta loc. sup. cit. etin sua Synopsi 
method. Lichenum, t. L, p. 3, in nola.) Similiter et res se habet apud Aylariam. pedunculatam typicam seu 
macrosporam. Quo de argumento videsis etiam adnotationem nostram in Annalib. Sc. naturalium , ser. 1v, 
t; VE (1856), p. 318. 
EXPLICATIO ICONUM. 
(Tab. II, fig. 1-28.) 
1. Aylaria pedunculta Dicks. (var. pusilla Tur.) matura, magnitudine nativa delineata; iota , preter verti- 
cem, in arena natali sepulta latebat. 
2. Basis sclerotioides ejusdem speciminis, amplificata. 
3. Ejusdem etiam caput fructiferum , pari modo auctum. 
^ et 9. Specimina altera, native magnitudinis, quorum stroma perennans peridia diversis temporibus 
edidit; caput globosum et mucronulatum in utroque fungillo resticula exili et viva suffulcitur, loculisque 
nunc sporophoris vivum ipsum confoditur; stromatis aütem parles reliquo et conceptacula insita vitam ex- 
iremam ducunt aut quidem vitam mentiuntur. 
6. Fungillus alter totus vivus, tubere basilari donatus. 
7. Alter cujus mucro longius protractus propter conidia inspersa albescit. 
8. Alter minimus quasi e radice tuberosa pronascens. 
9. Idem ab alia fronte spectatus et natura quadruplo major factus. 
10. Specimen prelongum e tubere basilari assurgens. 
11. Caput ejusdem auctum. 
12. Dasis ejusdem similiter aucta , quee nil nisi stromatis olim fertilis, nune exliausli , conceptaculis exoletis, 
residuum videtur. 
13. Fungillus vivus cujus funiculus e fragmento veteris cujusdam stromatis ortus est. 
14 et 15. Specimina pusilla in fimo cuniculari sessilia. 
16. Unum ex iis a summo dimidiatum, auctumque. 
17-19. Specimina perfecta, item amplificata et a vertice dissecta, loculos fructiferos (poro angustissimo 
apertos) dimidiatos exhibent. 
20. Alterum biceps, natura etiam circiter quadruplo majus factum. 
21. [dem longitrorsum dimidiatum; loculos in capitulo sinistro, velustiori, cavalos, nunc suffocatos et 
collapsos diceres 
22. Specimen cujus funis in medio rugoso-inflatus, stromatis perennis partem olim fertilem exhibet. 
23. Stroma rhizomorphum, hinc clavatum et partim destructum illinc et in rnedio peridia discreta vivaque 
enititur. 
24. Stroma alterum radicem exoletam pariter referens , simulque conceptaculis vetustis, collapsis, in sinistra 
crassiorique parte, vivis autem permultis, congregatis, in media onustum. 
25. Portiuncula summopere aucta hymenii conidiferi quod fungilli mucro albicans induere solet; conidia 
libera juxta sparguntur. 
