XYLARIEI. 21 
Ephem. Bot. Berol. t. XIII [1855], p. 78, et Comment. Soc. Cryptog. — Bot. Itale, manip. II [1861], 
p. 71, n. 11, tab. v) etiam audiit , Huypocrearum naturam. carnosam coloremque pallidum, Aylariarum 
autem tum habitum fruticosum, tum sporas atras et octonas simul usurpat, ideoque duplicem ob causam 
Xylarias nonnullas orbis calidioris, pariter carnosas et dilute fucatas, ex. gr. Spheriam. compunctam 
Juxen. ! (Aylarie speciem DBrnkzuso in Ephemeride Bot. Hookeriana,, t. Vl [1854], p. 225), indicam? 
simul et. javanensem , apud nos quodam modo reprosentat ; atque cum note ex fructu et seminibus 
ductae reliquas merito prestent, nobilissima hac Spleria Guepini Fn. et consimiles extranez ad Aylarias 
propius, ni fallimur, Movraxio ipso annuente (efr. Crsirir loc. sup. cit.), quam ad /Iypocreas acce- 
dunt. Splyerie seu Xylarke Guepini specimina andegavensia beato ipsi Guzrivio, insubrica autem nobili 
Crsario olim debuimus. 
Proxime Aylarias, in novissima systematis Friesiani expositione, scil. in Summa Vegetabilium Scandi- 
nave quam seripsit magister upsaliensis , ordinantur (p. 382) lihizomorphe qua nune ascis instructa, 
nunc destitut» occurrere :stimantur. Pro lypo perquam genuino datur Riizomorpha fragilis Roni. cujus 
naturam ambiguam interpretari jam tentavimus (hujus op. t. I, p. 120-130). Typus contra nonnihil 
recedens habetur f. lhippotrichoides Sow. (sub Spluria, in suis Fungis Anglie, t. 1I, tab. cc?), que 
Huypoaylon loculiferum Botrianpo (F. Gall. t. 1, p. 17^, n. 9, tab. cccoxcv, fig. 1) salutatur, Chenocarpus 
autem setosus beato Tipevrison (in suo Prodr. Fl. Neom. p. 350, n. 119A, tab. m, f. à 2), Thamnomyces 
lippotrichoides: Ennzxnznato (in Nezsm ab Esrwr. Hor. physicis Derol. [1820], p. 82) et Bsnkerzo (in 
suls Oull. of Brit. Fung. p. 3855), ac denique fhizomorpha ( Cenocarpus ?) hippotrichoides: Frizsto (loc. 
sup. cit.). 
Erudite de Chenocarpo disseruit el. LévgiLLÉ noster (in Annalib. Sc. natural. ser. 1, tomo XIX [1 843]. 
p. 226-231, tab. vn, f. à 1), cui. confusam fungilli synonymiam extricare, omnique helerogena far- 
ragine purgare bene successit. Ignoscat vero magister si quidquam in ejus de argumento enuntliatis et 
adumbratis hic carpere audeamus. Obsoleta sane Chenocarpi selosi WnexT. 9 specimina illi et clar. Ma- 
ZER107 suppetierunt, quippe pari modo utrumque fugit vera, quoad sporarum originem, nuclei semini- 
' Cfr. illius Premissa in. Floram erypt. Javee insule , 
fase. 1 (1838), p. 21, n. 19, tab. ui, fig. 11, a, b, aut 
clar. Movraxir.: animadversiones (in Aun. Sc. nat. ser. 11, 
t. XVI [1841], p. 310) super his libamentis messis fun- 
gine quam amplius cognoscendam et illustrandam postea 
susceplurus erat. Fungillus de quo agitur, ipso suadente 
Juxenunxio, sub titulo Hypoayli (e pulvinatis) compuncti 
deseribitur apud El. Frigsruu , ov. Symb. Mycol. (1851), 
p. 214, n. 3. 
* In montibus Khasiz: Hindostanorum clar. Jos. Hoo- 
xrRO (efr. DenkgLEuw, loco cit.), et Manille (Luzoniz in- 
sularum Philippinarum) Garpiciarpo nostro, novembri 
MDCCCXXXVI, occurrit. (Cfr. Herb. Galdich. n. 112, in 
Mycotheca Musei par.) 
* Sowerbeana adumbratio citata fangillum. nostrum 
eleganter quoad habitum reprsentat; notat etiam auctor 
eum cum Splerüs majoribus s. hypox yleis congruere, his 
verbis : «Even this plant so finely fibrous has white fari- 
«naceous ends, analogous to pollen of fractifying dust; also 
«capsules below. Thus it answers to the class Moncecia of 
* Lixxus, a circumstance which seems proper to the Sphie- 
erue.» 
* Cfr. eliam 4m. and Mag. of nat. Hist. ser. i (1838). 
p. 205, n. 9A. 
* Vox. Cenocarpus. non. minus atque. Clienocarpus. na- 
turc contradicit; haeece enim fructum dehiscentem , altera 
vaeuum significat; atqui conceptaculum fungilli de quo 
sermo est nucleum Splierüis solemnem debito tempore fo- 
vel, poro apicali subinde evacuatur et integrum consistit. 
* Bhizomorplie setiformis Acn. in. Act. Acad. Sc. Holm. 
ad ann. MDCCCXIV , p. 212, n. 2, tab. rx, fig. 9; Liche- 
nis vinarii PounnzmIO, in suopte herb. nune e thesauris 
Musei parisiensis; Üsnec nigre , sett equi facie , parum 
ramose Ditievio , Hist. Muscorum (1751), p.67, n. 11 B, 
tab. xin, fig. 11 D. 
? Cfr. ejus Stirp. erypt. Galle, ed. altera, fase. XXI 
(1846), p. 1027. 
