XYLARIEI. 25 
vidimus, maturum vero zslate et autumno. Aridus diu perennat et quandoque hinc aut inde 
in discos novos reviviscit et protrahitur. In. agro Versaliensi, Compendiensi, Aballonensi, 
Lugdunensi, ''uronensi, nec non Fontebellaqueo et in Alpibus tum Delphinatus, tum Helve- 
lie nobis sexcenties occurrit. Fungi mycelium niveum, fungoso-subereum, ligno fagineo nudo 
et fracto abunde instratum nondumque nisi passim crusta atra indutum reperimus Fontebel- 
laqueo, februario a. S. MDCCCLX, et in sylva Compendiensi, ad pagum Bethisianum, junio 
mense proxime sequenti. 
Ustuline nostra: descriptionem accuratissimam prestitit beat. Tops, cujus verba de « pulvisculo amene 
« glauco » quo in prima tate fungus obducitur, notatu digna. Plantula dum adolescit, jam monente 
illustri mycologo megapolitano, excutit vel amittit hunc pulvisculum in quo parum sane abest quin, 
ipse Toprus pollen genuinum s. fecundans agnoscere cogatur; querit enim quid sit pulvis iste, si pro 
sincero Üstulince polline non habeatur. Eidem immixta quandoque vidit filamenta tenuissima, aranez 
staminibus persimilia. ( Cfr. Top. loc. cit. p. 96 et 58.) 
De fungi recentis natura carnoso-suberea et conidiorum pulvere loquitur etiam CaxpotLus,, loc. sup. 
citato, dicens : « Dans sa jeunesse, cette Sphérie est d'une consistance charnue et mollasse, blanche en 
* dedans et grisátre en dehors; à une certaine époque, elle se trouve couverte d'une poussiere qui res- 
* semble à de la cendre; elle devient ensuite noire, etc.» Nzzsm autem verba super eodem typo hac 
sunt : » Sid, tvie gefloijenzverbreitet, in ber Sugenb mit weiflidjen Gpitfallus. . . » (Syst. der Pilze u. Schw. p. 295.) 
Huypoalon. ustulatum. vw. sibi lpsi constare videtur in utroque orbe, v. gr. in provincia Ohiensi 
(Benkgnzo teste in Herb. Mussi paris.) et. Carolina superiore (auctore Scuw. Syn. Fung. Carol. sup. 
p. 30, n. 27) Americe borealis, in Guiana gallica (cfr. Mowvraxiuw. in An. Sc. nat. ser. alt. t. XIIIL, 
p. 955, et ser. iv, t. III, p. 119. n. 533) et terris Chilenis (vid. Claudii Gay Fl. Chilenam, PI. cellula- 
rium t. I, p. 4139), nec non in Mascarenis insulis et Java (cfr. Herb. Mus. par.). 
Ad Ustulinam accedere videtur Huypoaylon macrospermum. Myra. fungillus guianensis. (Cfr. Moyraview 
in Ann. Sc. nat. ser. alt. t. XIII [1850], p. 351, n. 39.) 
EXPLICATIO ICONUM. 
(Tab. HL, fig. 1-6.) 
1. Üstulina vulgaris nobis, i. c. Hypoxylon ustulatum. Burzianpo, magnitudine naliva delineatur; stromatis 
pars alia, atra, nuda osliolisque sparsim prominulis asperata, conceptacula matura fovet; alia vero recens 
nata colore albido-cinereo, nec non superficie levi ac pulverulenta signatur. 
2. Porliuncula maxime tenuata (decies circiter aucta) stromatis nondum adulti, ligno nutritio basi angus- 
lata herentis et a vertice dimidiati, luce adversa spectatur. Substantia fungi carnoso-suberina passim ni- 
grescil ac maculatur, et in corticis modum ulrinque ad superficiem densior et colore saturatior evadit. Pars 
hice corticalis analoga videtur tegmini illi ad carbonis similitudinem accedenti , quo ligneum suffulerum ab 
inilio tegitur et introrsum. marmoratur. Processus rhizomorphos ex eodem legumine natos quandoque etiam 
deprehendimus. Hymenium conidiferum c, c paginam stromalis anticam late vestit et a suppositis stratis 
propter naturam pallidam et pellucidam primo obtutu distinguitur. Conceptacula recentissime nata sub cor- 
lice supremo passim nidulantur. 
3. Fragmentum ejusdem stromatis item tenuissimum, al longe magis amplificatum; hymenium conidife- 
rum hc triplici strato constat, perinde ac si trimum foret ac vitam suam instar bymenii polypori traduceret. 
Conidia quedam c, alia suffuleris affixa , libera alia dantur. In conceptaculo recenti p, dissecto, nil nondum 
apparuit nisi filamenta intricala, paraphysium inchoamenta. 
1. h 
