36 SELECTA FUNGORUM CARPOLOGIA. 
omnibus inest parenchyma firmum, atro-fuligineum, sericeo-nitens, e cellulis anguste 
fistulosis, polygoniis, parallelis el ex imo fungo ad illius peripheriam modo radiorum 
direclis conflatum, zonis autem concentricis destitutum, stratoque albido angustissimo 
et laxiore involutum , cui ipsi sternitur tegumentum , ul dixerimus, corticale, modo 
sordide fulvum, polissime seilicet apud. tubercula. conidiophora, modo contra satu- 
rate rubrum seu rubro-ferrugineum tuncque presertim durum et quasi resinosum , 
in omnibus aulem luberculis extrinsecus pallidius laxiorisque structure. CoxcePracuLa 
thecigera in ima zona externa, coloris dilulioris, stromatum utriusque generis, vel 
eidem zone contigue supposita, copiosa generantur maturaque nonnihil exstant ac 
propterea speciem. quodammodo fragiformem stromati impertiunt; sepissime autem 
aboriri videntur in. pulvinis conidiophoris, fuscis apprime, qui cum omnem exuerint 
pulverem, misere, ut opinamur, plerique steriles pereunt. Peridiis istis maturis factis 
paries est ater el crassus, collum breve, ostiolumque vix prominens. Áscr anguste cylin- 
drici, preelongi, nempe o", 13-16 longi, nee o"",006-008 crassiores, deorsum longe 
tenuantur; singuli sporas octonas, monostichas, atras, breviter ovatas, inzequilaterales, 
leves, 0"",013 hine, illine autem o"",0065 iquantes, oleoque homogeno landem 
repletas, in parte superna fovent; paraphysibus ceterum | exiliter filiformibus, longis- 
simis, simplicibus, continuis sibique abunde commistis stipantur. Sporarum tegmen 
atrum crassumque, si germen ediderint, longitrorsum scinditur, endosporiumque tali 
modo retectum in filum hyalinum, exile moxque brachiatum et septiferum hinc aut 
inde, vel hinc atque hine abit. : 
Viget &estate et autumno in cortice truncorum et ramorum crassiorum Pag demortuze vel 
à paucis mensibus ciesie; unica vice (scilicet in agro Aballonensi, prope monasterium DB. Vir- 
ginis Deipare a petra gyrante) nobis etiam occurrit in cortice querneo, tuncque apparatu illo 
conidiophoro donatum qui /nstitalis condendi locum dedit. 
Fungillum fagicolam sepissime legimus in agro Turonensi, Parisino, Compendiensi, Bello- 
vaco, Delphinensi, nec non circa Fontembellaqueum et in Helvetia interiori. Specimina viva 
perfecte matura, novembri mense (a. MDCCCLVII), a benevolo D. Quzsmign, presbytero, e 
terra Valesia Parisiorum accepimus. 
Quandoque stromata observantur qua partim rubro-ferruginea , partim. fusco-violacea , utramque 
naturam modo descriptam usurpant, in parvo coercent. Conidia autem cervina corticem sepius fus- 
culum velant, eruginea contra vel cinerea lateritios pulvinulos qui pra ceteris fertiles et fragiformes 
evadunt. 
'Thece etiam occurrunt qus basi fascieulat» , ramuseuli unius et ejusdem filamenti crassioris, ex 
uteri parietibus nati, videntur. Omnium apex, iodo soluto madefactus, statim caeruleus fit. 
Quod ad apparatum isarioidem attinet quem conidiophorum diximus, nequimus infitiari quam vere 
portentosa sit et. reapse ambigua illius natura, quam arduum et perieulosum arbitremur eundem 
recte interpretari. Pro fungillo peregrino, parasitante, plurimis, ut decebat, habitus est. « Singulare est, » 
alt Pensooxrus (in Usrznr IN. Ann. der. Bot. fasc. IX [1795], p. 13, sub n. 20), «quod nonnunquam basi 
