XYLARIEI. 57 
fungillum vivum benevole nobiscum, mense martio, communicavit. Eutype genus quoddam 
nobis etiam Caville Versaliorum intra corticem. Aceris Pseudoplatani L. aliquando occurrit , 
quod Persooniane adumbrationi Sphuerie late Pens. satis convenire videtur, licet solita ostioli 
sui integritate propius fortassis ad FEutijpam corticis (Fn.) accedat. 
Endospora aptato loco sata, quadantenus augentur et. intra paucos dies germina exilissime filifor- 
mia utrinque protrudunt. E stylosporis vero eodem lempore , maio scilicet abeunte (a. MCCCLIX), se- 
minalis excrescentias duas vel tres, exiguas, quasi germinum rudimenta , non autem germina sincera, 
orta vidimus. De conidiis nil hactenus percepisse arbitramur quod certum perhibere queamus. 
Ad FEutypam Acharii nostram nulla alia inter congeneres propius accedit quam Eutypa lata ( Prns.) cui 
autem nee stroma tumulosum , oleiferum et graveolens, nec pyenides exsertas competere unquam no- 
vimus. 
2. EurypA rLAVOVIRENS. 
SpirgnA FLAVOVIRESGENS Horruaxvio, Veget. Crypt. &. 1 (1 2823, p. 10, lab. m; fig. A. 
SpiLERIA FLAVOVIRENS PEnsooNIO, Syn. Fung. (180 1), p. 22, n. 36. — Move. et NesmL. Strp. Vog.-Bhen. fasc. IV 
(1813), n. 375. — Caxporuo, FI. Fr. t. VI, p. 121, n. 774^. — Frutsio, Scler. Suec. fasc. VII (1822). 
n. 222 (in ligno f'agi corticato); Syst. Mycol. t. 1I (1823), p. 357. n. 76. — Maztuto, PI. Crypt. Gall. ed. 
all. fase. XX (1845), n. 965. 
SPiLERIA MULTICEPS SowERBAO , Engl. Fung. . lI (1803), tab. cccxcrv, fig. 8. — Frursro, Scler. Suec. dec. V 
(1820), n. 45, quantum saltem e speciminibus exoletis qua nobis suppetunt dijudicare licet. 
SrnouaTospiEntA muLTIGEPS Gnaviukio , Fl, Edin. (1824), p. 356, n. 6, ipso monente auctore in sua Fl. Scotica. 
STnoWATOSPILERIA FLAYOVIRENS eidem. GueviLuDo. Scot. erypt. FL. A. VI (1828), tab. ccoxx. 
DiarRYPE rLAVOVIRENS Frzsto, S. Veget. Scand. (1849), p. 385, n. 15. — Ranrvnonsrto , Herb. Mycol. ed. alt. 
fasc. 1 (1855). n. A8 (in Fago). — Frid. Cunnzo, in Act. Soc. Linn. Londin. t. XXII (1858). p. 268, n. 62, 
tab. xvvr, fig. 65. 
Fuxeinu forma cujus adumbrationem sequenti modo presstabimus, effusa apud Prn- 
sooxitx , multiceps autem apud Frrsiuw (Syst. Myc. loc. cil.) dieitur. In. matrice nuda, 
ligno nempe arefacto, imo interdum putredine sicca jam maxime corrupto , late serpit, 
plagas longe diffusas et alro-fuligineas occupat. Srnows recens subiculo totum innascitur 
ejusque quasi superficies atrata videtur, paulatim vero et inequali modo incrassatur, 
ila ut maculie funginee hie tumidi, illie depressiores, nonnihil propterea repandee seu 
undulate evadant; quod si, jove pluvio favente, amplius creverit, tunc in pulvinulum 
unicum amplumque expanditur vel in plurimos minores, ingequales, discretos aut coa- 
lescentes, licet totum semper applieitum, in marginibus autem crassum et rolundatum, . 
protuberat, scabrosum fit et conceplaeulorum maxime ferax. Stromatis parenchyma 
primum subereum, tandem subfriabile (arefactum saltem), coloreque e flavo demum 
cilrino-virente insignitum, constat ex elementis seu utriculis exiguis quorum forma varia 
egre discernitur; zetale vero provectum et obsoletum factum totum prope nigreseit et 
quasi 1n carbonem mutatur. l'ungi faeies modo glabra sterilisque consistit, modo contra 
byssum densam et velutinam e pilis exilibus, atro-fuscis, subsimplieibus, septiferis , 
n. 8 
