SELECTA FUNGORUM CARPOLOGIA. 
e spermatiis in cirrum contorlum eruc- 
100 
aperta totum latet et cortici linea atra marmorato imponitur; cera 
tatur. 
14. Stroma recens, a summo dimidiatum, perithe 
lateribus spermatia abunda gignit quce in formam cirrorum, sicu 
ciorum rudimenta in centro jam ostendit, simulque e 
t e sincero spermogonio, glulinata protru- 
duntur. 
15. Portiuncula parietis spermatophori vices cccrx circiter aucla, Sp 
libus. 
Figure omnes ex fungis vivis quercicolis, 
adumbrate sunt; que numeris 9-h et 19-1 
ermatiis liberis, solutis, acceden- 
Modoni Parisiorum lectis, novembri medio, a S. MDCCCLVII, 
signantur nativas demensiones bis decemplicatas ostendunt. 
9. Dr TRYPE VERRUCIFORMIS. 
Srizn1A vknnvcrronars Ennnarrro, Pl. Crypt. exs. n. 380 (auctore Prnsoowro in sua Synopsi meth. Fungorum , 
p. 26, n. AA). — Prnsoovio ipsi, l. eodem. — Frirsro, Sclerom. Suecit , fasc. II (1820), n. 7^ (in Detula); 
Syst. Myc. t. I, p. 355, n. 72. — Cunazro in Comment. Soc. Linn. Londinensis , t. XXIl (1858), p. 270, 
n. 77, lab. xrvi, fig. 81 (ascum gravidum et sporas liberas exprimente). 
Spiznia FAVACEA. Mazenio, Pl. Crypt. Gallic , ed. alt. fase. XXXVI (1851), n. 1751 (in Betule cortice). — Huc 
eliam trahenda videtur, assentiente clar. Dun in litteris, Spheria favacea Figs. (Scler. Suec. n. 306, et 
Syst. Myc. t. lI, p. 354, n. 71) que Diatrype favacea. postremo nuneupatur in ejusdem magistri Summa 
Veget. Scand. p. 385, n. 9; nil autem certi ex icone rudi in illius Obs. Mycologicis (tab. vin, fig. 5) tradita 
eruendum est. 
Diariypg vgnnvcrronurs Fraesio, S. Veget. Scand. p. 385, n. 10. 
MicnosrouA vutGAng AvnswALDIo in Rangxuonsru Ierb. Mycologico , ed. alterius serie novissima, t. III (1860), 
n. 953, exclusis autem synonymis omnibus , saltem Persooniano et Friesiano. 
Pno matricis natura fungillus quadamtenus variat; quee sequuntur ad betulicolam 
maxime spectant. Cognomen quo salutatur bene promereri solet; mire enim in verrucas 
obtusissimas, integras epidermique sibi arctissime horente ac varie lacera partim 
velatas protuberat. Verrueae ist; basi disciformi, rarius ovata, sedent et linea atra 
modo contigua, modo nonnihil remota ceireumdantur. In vertice saturate nigrescunt, a 
lateribus eontra, nisi obsoleverint, fusca potius, aut saltem dilutius fucata reperiuntur. 
Constant e parenchymate densissimo, ubique, preter suprema strata nigrantia, albido, 
proptereaque a stromatibus Splerie lanciformis Vrizsio, item betulicolas, primo obtutu 
discernuntur. lisdem crassitudine prestare solent; in altitudinem enim 1— 2"", dia- 
metro autem 3—/"" squant. Licet discreta seepius maneant, pauca interdum gemi- 
natim vel ternatim coalescunt, simulque zona atrae quibus are: funginz singuli defi- 
niuntur, orbes suos confundunt et in lineam unicam, repandam, continuam tamen, 
convertuntur. Lineze iste, ul mos est, ex mycelio ducunt originem, corticis betulini 
strata intrant, ad lignum usque pertingunt, illiusque superficiem, salva parte stroma- 
tibus supposita, longe lateque atro inficiunt colore. Neque raro etiam aceidit ut linea 
repanda, continua, ex orbiculis pluribus. deformibus nata, tot verrucas, et diseretas 
quidem, eingat. CoxcePrAcurA rv-xxv (numero enim pro verrucarum crassitudine maxime 
variant) singulis in slromatibus stipatissima vel laxiora gignuntur, formam crasse ova- 
