VALSEI. 101 
lam vel ellipticam , et parietes atros erassosque obtinent, atque in collum validum a 
summo singula protrahuntur, cujus vertex aterrimus, nonnihil incrassatus, obtusissimus, 
varie rimosus et in medio pertusus vix exstat. Turc lineari-oblonge aut quasi 
ovato -lanceolale, sepius obtusissima, imo quandoque subemarginate, longitudine 
0"?.06-07 aquant protereaque In suffulerum perquam exile et seipsis longius pro- 
ducuntur. Ceterum ex membrana constant tenuissima, imo interdum vix conspicua , 
el obturamento minimo, globoso, in vertice claudi videntur; iodo affuso, colorem non 
mutant. Srong innumerae, exilissime cylindrice, eurve, ceontinuz, leves, fusce, 
0"",007 vix longa, uterum integrum uniuseujusque asci coacervatee. replent. Pana- 
PHYsrs angustissimze, filiformes, simplices, septisque parcis instruct, ascos vel maturos 
longe excedunt. Quod ad spermalia attinet, rarissime generari videntur, quippe nobis 
inquirentibus semel tantum (saltem in fungo betulicola) hactenus obvia sunt. Oriuntur 
e stromalis parcius ascigeri lateribus late deplanatis, specie nudis, varie exaratis et 
hymenio dilute aurato veslitis; inde spermogonium provenit. Diatrype quercine sperma- 
üfere haud impar. Segni exilissima, valde ineurvata , o"",0/ longitudine :equare 
videntur, et in cirros l:ete sed dilute aureos glutinantur qui per rimas corlicis hospi- 
talis in lucem veniunt. 
Nascitur in ramis recens demortuis Jetule albe L. maturaque exeunte hieme prwsertim 
reperitur. Circa Parisios, Versalias, Fontembellaqueum, Compendium ciet. vivam multoties 
, I 
vidimus. 
Fungillus de quo agitur crescit quoque frequentissimus in ramis Alm glutinose GxmrxERO, rarior 
contra in Salicis capreme L. cortice; in utraque autem sede sibi constat, crassiorem scilicet, magis defor- 
mem et conglobatiorem quam in Petula se habet. Notandum insuper est zonam atram supra memora- 
lam unicuique stromati sepius junctam nec diseretam in Alno et. Salice offendi. Fungus noster etiam 
fagicola reperitur; is est qui Aurnswarpro Microstoma vulgare salutatur, at pace lipsiensis hujus mycologi 
dixisse liceat, id fungi remotam cum Splieria. microstomate Pens. et Fnrzsio, prunicola, necessitudinem 
ostendere, nedum eumdem sistat typum. 
Fungillum fagicolam furfure albido recentem conspergi, olim Petrifonte agri Compendiensis com- 
perimus. Corylicolam de quo sermo est sub titulo Splerie Avellame apud Prnsooxiux (Disp. meth. Fung. 
p. 2). et sub cognomine Ehrhartiano Sphere verruciformis tum apud eundem (Syn. Fung. p. 26. 
n. AA), tum in Caxpouin. Flora. Gallica, t. VI, p. 120, n. 7735, nondum vivum vidimus. Adest in 
Movesorn Stirpib. Vog.-Rhenanis, fasc. IX (1826), n. 867, et Raszvnonsvir Herbario Mycologico, edit. 
alterius ser. r, cent. VIII (1858), n. 738 (ex Bohemia), et ser. rm, cent. II (1860), n. 135 (ex agro 
Upsaliensi Suecorum); rostella illius aliquando longiuscule prominent, conica et 3-/-costata; sper- 
malia aulem in stromate externo pallidiora insident quam in plantula betulicola. Specimina ejusdem 
fungilli corylei qua in Mazznu Plantis eryptog. Galle, edit. alt. fasc. XVI (1843), n. 752, continentur, 
crassitudine minore , ostiolis latentibus sporisque et spermatiis brevioribus recedere videntur. 
Splerie verruciformi Eun. perquam. analoga est Splieria angulata. Furgsio (Scler. Suecie , fasc. II 
[1820], n. 725 Syst. Myc. t. Il, p. 390, n. 155) qua pro forma fagicola et minori (stelluta dicta) 
Splierie verruciformis Psnsooxio (Syn. Fung. p. xxi et 26, tab. 1, fig. 5, 6 et 7*) haberi videtur. Non- 
