116 SELECTA FUNGORUM CARPOLOGIA. 
tola sepulla. Tugcs longe eylindricze, oblongae v. obovatze, obtusissima, octo- 
spore, rarius letraspora, paraphysibusque linearibus et simplicibus vulgo stipatie. 
ellipsoides vel ovat:e, nudae. aut. utroque apice 
tum pallidze, tum saturate fucatze. Pvcvipia 
Sponm monostiche seu dislichas, 
aristatee, bipartilze vel multiloculares, 
stylosporis fecta ad sporarum similitudinem mire accedentibus, aliquando obvia. 
FuxeiLLi in vegetabilibus ligneis exanimis hypodermi, sola. tamen corticum 
recens mortuorum. strata. que laticibus mutritits adhuc. scatent ànhabitantes , vitam 
manifestam. sera eeslate. scopis jam auspicantes. gimnosporasque tunc. enitentes, 
abeunte vero. autumnali tempore aut lueme currente. fructibus ascophoris preterea 
superbientes. 
Spermatia duplicis generis hie interdum occurrunt. qualia in. Éutypis nonnullis vidimus 
(cfr. supra p. 61 et 62); porro quum conidiorum modus apud Melancones duplex etiam sit, 
arctior inde oritur analogia, sepe jam indigitata, spermatia inter et conidia, aut, si ma- 
lueris, spermogonia inter et pyenides. Hue etiam pro parte spectant qua attulit Elias 
Fiigs de Nemasporis quas « externa facie licet simillimas, duplicem habere statum » contendit, 
quoniam « sporidia nune minima et globosa (conidia), nune fusiformia et curvata» osten- 
dant. Hzc autem sic dieta conidia non vidimus globosa, neque nobis unquam comperire 
contigit sporidia ex iis oriri. (Cfr. Frigsu Syst. Mycol. t. IIT, parte alt. [1832], p. 158 et i79.) 
Causa quam hoc in opusculo tractamus nee mediocrem lucem , nec parvi pretii argumenta, 
e Melanconiorum studio et consideratione trahere nobis videtur. Id primum nobis concessum 
fore putamus spurios illos Haplomycetes, ut Melanconia, Stilbosporas, Corynea et consimilia, 
qui nonnisi simplici vel multiplici seminis structura stromatisque varia crassitudine discre- 
pant, sub eodem titulo hie consociare. Inter notissimos et. vulgatissimos ex ordine Conio- 
mycetum s. Sporidesmiaceorum Fiussu. (Syst. Myc.. t. ll, p. Abg, et S. Veget. Scand. 
p. 508) annumerandi sunt, neque eorum cum sinceris Pyrenomycetibus analogia myco- 
logos omnes huc usque latuit. Etenim ineunte saeculo vertente, Lixkius. Melanconium. genus 
dubium esse et ad Splherie immature similitudinem super fabrica quodammodo accedere 
jam pronuntiavit (vid. ejus Dissertationes in. Ord. pl. naturales, in Mag. d. Gesellsch. d. naturf. 
Freunde z. Berlin; scilicet Diss. 1 [1809], op. cit. tom. IIl, p. 9, et Dissert. I [1816]. op. 
cit. tom. VII, p. 31), etsi. postea minus sibi ceonfidisse videtur, et suum JMelancontum atrum 
(Dissert. I, loc. cit. p. 9, tab. 1 fig. 7!) inter fungos autonomos retinuit. (Cfr. 5p. PI. Linn. 
t. VI, part. 1t [1825], p. 93.) De Stilbosporis Prsoowws ipse sequentia scripsit : « J'ai aussi 
c (inquit) rapporté à cette division (suo nempe ordini vr, dieto Xylomycorum, varios Splue- 
eriarum. typos includenti) le genre Stilbospora, bien que ses espéces soient dépourvues d'un 
* |d. Melanconii Linkiani sporis globosis, simplicibus et — Con (Ic. Fung. t. I; p. 2, tab. 1, fig. 26) apud Wen- 
nudis, sepiusque in fagineo cortice vigens, vix reliquis — ceslaum Srmrivz (Womencl. Fungorum, p. 374) habetur, 
congruere videtur; quapropter simul cum Melanconio con nec forsan immerito. 
glomerato ejusdem. Lisxir, pro Coniolhecio Amentacearum 
