VALSEI. 133 
MzzaxcoxiUM. APiocAnPUM £. Alni Conpz, Icon. Fung. t. I, p. 3, tab. vir, fig. 13. — Ranexnonsrio, Herbario 
Mycol. ed. alt. fasc. V (1857), n. 469. 
Dipyuosroniuu Arx: Ovruo in delectu quodam Pyrenomycetum Helvetiorum (n. 57), apud Herb. Mus. par. 
CrrisPona cAnmoxAGEA (Fm.) Lasomio in Rangxuonemi. /Terb. Mycol. edit. alterius serie noviss. fasc. IV (1861). 
n. 358. — Non autem Fruzsio qui sub dicto cognomine quoddam pyenidis genus macrosporum in suis Sclero- 
amycetib. Suecie , fasc. VITE (1822), n. 946, evulgavil. 
^* Fungus ascophorus H 
Spi ERIA THELEDOLA Cunngio in Actis Soc. Linn. Londin. t. XXII (1858). p. 280, tab. xvi, fig. 158, saltem 
pro parte. — Non autem Frussio. 
** Fungus integer : 
MzLaxcoxis Azxi Tur. in. Act. hebdom. Acad. Sc. parisine , t. XLIL, p. 709 (aprili m. a. MDCCCLVI), et in 
Ann. Sc. nat. ser, 1v, t. V (1856), p. 109. 
Pnoxma fungilli hujus cum. precedente. necessitudo. "l'enzncvra ejus slromalica 
conica, exigua, depressiuscula, millim. 2-3 diametro vix excedunt, naturam subeream 
ex ulrieulis ovalis, oblongis et multifariam socialis quibus struuntur, trahunt, colorem 
dilute flavidum. aut subalbidum obtinent, et quasi tota hypoderma aut verliee. vix 
exserta offenduntur. Plurima conidifera tantum, pauciora conidifera simul et perithe- 
ciorum gravida, in iisdem ramis sepius occurrunt; area cui insident certis limitibus 
haud definitur, nec peculiari insignitur colore; myeelium autem byssinum, albidum 
parcissimumque stromatum basim primitus cingit. Coxria late ovata v. elliptico-rotun- 
dala, inilio subachroa, pedetentim vero saturate nigrefacla, 0"",01-013 in longitu- 
dinem et o"",065-0075 in crassitudinem matura equant, suffuleris exiliter linea- 
ribus, stipatissimis, o"",09 circiter longis, simplicibus vel e basi pauci- brachiatis 
singula primum imponuntur, pulvereque copioso el fuligineo-atro coni stromatiei 
latera, imo conum inlegrum cum inquinaverint, per corticulum haerentem, sed angus- 
üssime fissum, cirrorum erassorum v. pasto diffluentis sub specie prodeunt, librumque 
nalalem undique fedant. Loco tempestateque faventibus, conidia qua humore oleoso 
pro more replentur, germen exile, tandem fucatum apiceque septiferum et multimodis 
anguloso-genieulatum, e ventre vix conspicue dehiscente aut perforato exserunt. Ger- 
mina hec, conidiis in aqua degentibus, sepissime vertice emergunt, assurgunl. Coni- 
diis sinceris, alris, paree copiosiusve miscentur conidiola breviter et anguste elliptica 
vel lineari-oblonga, utrinque obtusissima, recta (interdum fortassis nonnihil incurva), 
o"",0065-008 longa, 0"",0015 vix crassiora, albida, rarius conidiorum instar, dilu- 
tius aulem, fucata. Penrmiscrs globosa, altra, e pariele tenui, in imo stromate, sub 
exiguo corlicis strato pauca latitant, collumque exile sigillatim agunt, ita ut in vertice 
conuli brevissime promineant. Turcas fovent oblongo-lineares, 0"".97-08 circiter 
longas, vix caudatas, oblusas et monostiche octosporas. Srons anguste elliptica vel 
oblonge, utrinque obtusissimze, scepius ineurvatie, medio tandem angustatz, septoque 
tunc in loculamenta duo :equalia divisae, materiem ex grumis oleumque albidie fovent, 
16. 
