VALSEI. 137 
ramis ramulisque. Prope Parisios, Versalias, Fontembellaqueum Compendiumque frequen- 
tissima nobis obvia est. 
Melanconeos stilbostome (VF n.) supradicl:e quandoque comes est, sed illi non miscetur; utraque insuper 
suc aree colore peculiari discriminatur et definitur. 
Stroma Melanconeos lanciformis nostre crassitudine variat; in truncis v. ramis crassioribus /i-6"" 
hine adipiscitur; in ramulis contra quorum epidermis tenuis tetrum ejus colorem tradit, quintuplo 
minus reperitur et perithecia 1-3 tantummodo fovet. Thecas in fungis sic minoratis Fontebellaqueo 
invenimus rite tetrasporas quz octosporis solitis paucz? commiscebantur. Spore mature forma et cras- 
situdine ubique sepius sibi constare videntur. 
Pulvinus qui spermogonii partes obtinuit, eum exsiccatur, propter spermalicum gumen quo oblini- 
tur, in superficie nitidus et. quasi ceratus venit. Spermatia et conidia interdum in eodem tuberculo 
discrela gignuntur. Pulvinuli initio spermatiferi conceptacula ascophora tandem plerique fovent; coni- 
diferi contra steriles utplurimum manere videntur. 
Erravimus olim quum ad fungum de quo agitur. Libertellam. betulinam Maze. duxerimus (in. Aun. 
Sc. nat. ser. 1v, t. V, p. 117, nota 1); hanece enim ad Melanconim stilbostomam. (supra p- 119) certissime 
spectare abhinc compertum habuimus. 
Spora perfecta dies aliquot in aqua si degerit, tegmen suum infusceatum leviter attrita transversim 
scissum exuit; quo amoto, nudatur moles hyalina, molliuscula, de specie continua, locellis 4-6 globo- 
sis cavala , achroa nec iodo soluto fucata. Spore sale :gre, ut videtur, progerminant; eas enim maturas 
et recentes iterum alque iterum, a februario mense in maium usque, sevimus, nec nisi e paucissimis 
exserla vidimus germina; plereque hoc modo pereunt ut e singulis legumentum solum, i. e. epispo- 
rium fuscum, continuum et uniloculare supersit, contentis omnibus solutis, destructis. Germina dum 
rite prorepunt, intra hebdomadem saturatum induunt colorem et septis dividuntur; spore c:wteroquin 
conidia de germinatione prorsus imitantur; fila enim e prioribus nata et ea qua conidiis aguntur, pari 
modo lente crescunt et intra mensis spatium in ramos nondum discesserunt. 
Cl. Fredericus Cunnzv, supra laudatus, quamdam affinitatem Melanconim nostram inter et Henderso- 
miam polycystim. Benx. et Bn. (Myaocyclum confluentem. Vnzszxi0) agnovisse sibi videtur; nulli autem dubi- 
tamus quin erraverit. Quae enim attulit et delineavit non valent ad fictam. necessitatem probandam; 
emterum ipse prudens hanc extra dubium posuisse neutiquam arbitratus est. Propius vero, ni falli- 
mur, lHendersoniam de qua mentio est, ad Spheriam Argum Bznx. et Dn. vel sipariam eorumd. pertinere. 
EXPLICATIO ICONUM. 
(Tab. XVI.) 
1. Ramuli betuligni emortui frustum auctum, cujus in cortice rimato stromata mere conidifera Melanconeos 
lanciformis (Fn.), februario mense, exstant, vigent. 
2. Fragmentum alterum itidem auctum, ex quo stromata ascophora simul et tubereula conidiorum vel 
spermatiorum feracissima prodeunt. 
3. Stroma mere conidiophorum a vertice dimidiatur. 
^. Portiuncula tenuis et maxime aucta pulvinaris conidiophori. 
5. Fungus utrinque conidiophorus, simulque peritheciorum rudimenta in meditullio sui parenchymatis 
fovens, a summo dividitur. 
6,7 et 8. Conidia qua aprili mense (a. S. MDCCCLVIIT) seminata, solito more germinaverunt. 
: 
"n. 18 
