VALSEI. 147 
dricie, baeuliformes llexuosieque, o"",05-065 longitudine et 0"",00/^ crassitudine 
sequant, nune eontra plus duplo breviores et nonnihil angustiores, salva forma, inve- 
niuntur; quandoque preterea octonarium numerum in singulis ascis excedere videntur. 
l'uxeizur forma. minor ramis alneis exilioribus sepius imnascitur eique conidia, ni 
fallimur, semper desunt; e perithecrs vulgo discretis, sed greparüs el crassioribus 
constat, que» globoso-depressa o"",6 diametro vix superant, In mucronem supra 
diseum seuliformem qua coronaniur, plus minus prominent, maltricisque. culiculam 
(anguste et stellatum in modum rimosam) arte avulsam sepius adheerentia sequuntur. 
Singulis horum in ascis spore gignuntur modo (Ialoniam ditopam Vn. si intuearis) 
albe, senzedenz vel multo plures, thecas integras sine definito ordine replentes, anguste 
lineari-eylindricee, recti. aut eurvulie, ulrinque obtuse vel nonnihil appendieulate, 
conünuz, rarius el obsolele septo unico vel uno et allero divise, 0"",02-03 longe 
et 0"",00/  circiler crasse, modo contra (scil. apud Spheriam conformem Dznk. et Dn.) 
oclonz, distichze, erassiores, nempe o"", 9065 tequantes, non aulem 0"",025 lonpi- 
tudine excedentes, utrinque obtusissime et muliec, septis tribus parallelis in locula- 
menta qualuor subequalia partito , landemque sub specie pultis vel cere. roseolie, 
ccelo pluvio favente, exclusae. 
Nascitur autumno maturaque reperitur hieme abeunte aut vere novo, in cortice Aln glu- 
linosie Gixwrs. recens demortuz. Prope Parisios, Modoni et Cavillie, jampridem quotannis 
[requentissima nobis occurrit. Specimina pro more alnivora plantulie majoris, suffuse scilicet, 
tum conidiophore, tum perfectioris et thecigere, a viro clarissimo G. Ovrn cui in Helvetia 
T'hunensi obvia fuerant, sub duplici titulo Cryptosporii vulgaris Fn. et Spluerie: fasciculigere 
Orr, finem. versus anni MDCCCLXI, accepimus. (Cfr. in mycotheca Mus. parisini Herb. 
Otthianum, n. 34 et 54.). 
Conidiferi apparatus ( Cryptosporii Neesii Conpa) historiuneula et analysis iconographica a b. Conpa 
olim edit», in eo peccare prima fronte videntur quod «peridii albidi, levis, carnosi, sporarumque 
«mole referti» mentionem faciant. Etenim quodlibet teguminis vestigium, preter matrieis cuticulam, 
super hymenium conidiophorum conidiaque abunde cumulata sepissime desideratur. Quamdam tamen 
membranulam aliquando peridii vices agere et nos ipsi comperimus; parem quoque notat clar. Ori in 
schedis quae fungillis Thunensibus modo citatis accedunt. Cordeana autem icon fungilli normalis, a 
vertice dissecti, ita proponitur ut conidiorum stratum pro peridii specie, stromatis vero, ultra modum 
infuscati , axim conicum (equo latiorem expressum) pro mole seminum habitum fuisse diceres. Interdum 
accidit ut stroma solito crassius factum , locellis irregularibus vel cavernulis, sicut etiam apud Melan- 
conium betulimum Scuu. et. Kzz. quandoque videre est, confodiatur, luneque. pyenidis vel spermogonii 
simplicis fabricam mentiatur. 
Proter conidia maxima supra deseripta, alia item alba nonnunquam occurrunt, sed perexigua, 
,003 majori diametro crassa; qua in stromatibus disciformibus aut 
saltem maxime depressis, minimis atrisque generantur et in cirros albos muco hyalino agglutinata, 
mm 
nempe ovato-globosa et vix o 
per epidermidem matricis angustissime foratam eructantur. Quod duplex conidiorum genus ad Cryp- 
19- 
