162 SELECTA FUNGORUM CARPOLOGIA. 
erasso aliquandiu involvuntur; singulis eorum locellis cavitas est; rotundata, oleo tota 
repleta, pariesque crassissimus et atro-virens, episporio autem 1n extremis septis multo : : 
pallidiore. 
Frequentissima viget a sera swsíate in hiemem usque extremam, m ramis recens emortuis 
Bobinie Pseudacacie: L. Quotannis in agro parisiaco et versaliensi jampridem obviam habe- 
mus; vidimus etiam apud Turones, Pietones, cxt. Specimina Otthiana e terra Bernensi 
Helvetiorum in mycotheca Musei parisiensis continentur. 
Habitu universo et pracipue conceptaculorum rostris nunc vix exstantibus, nunc contra, nimirum si 
fungillus in loco suffocato diu vixerit, aut longius protractis, aut praeter morem crassis et, deformibus, 
multum variat, inde sane multiplex synonymia qua designatur. Endosporarum loculi pro :tate suum 
quoque mutant habitum, quin etiam specie sibi minime constant in fungo vivo et thecis jamdudum 
arefactis. Noranstus et Soruxaxvius pro. cieteris mycologis ex his seminibus accurate scripserunt; neutri 
autem eorumdem germina deprehendere contigit; erravit enim. SorrANNIUS quando germinationem 
inchoatam observasse sibi visus est. (Cfr. illius Dissertationem supra citatam , p. 381, tab. xir, fig. 19.) 
Stylosporae, dato loco et tempore, ex alterutro apice germen exile cito exserunt; spore contra nonnisi 
longo tempore post seminationem germinare solent; priores februario mense MDCCCLIX, alteras ja- 
nuario (MDCCCLVIT) et februario (MDCCCLV) progerminantes vidimus. 
Aglaospora ocellata DNrns. fungillus est precedenti perquam analogus nec forsan ab eo reapse diver- 
sus; Taurini Noranisio obvius fuit in ramis aridis dubii generis quos autem liguricus ille clariss. myco- 
logus ulmeos esse dubitanter arbitratus est. (Cfr. Noranism Micromyc. Ttalicos, decade V supra citata, 
p. 7, et iconem 1v accedentem.) 
EXPLICATIO ICONUM. 
(Tab. XX.) 
1. Fragmentum corticis Robinie Pseudacacie L. cuticula partim nudatum vides; fructus imposili Aglaospore 
profuse. (Fn.) series longas et flexuosas contigui fingunt; series ho seu potius plagule linea continua et ni- 
grente que suppositum librum intrat marmoratque definiuntur; conuli s. fructus proprii crassitudine maxime 
variant; minores sa»pius spermatia tantummodo vomunt; alii crassiores aut stylosporas solas, aut slylosporas 
spermatiaque simul in cirros agunt; cera e spermatiis, et quae stylosporas admittit, pari modo nunc in cirros 
eructantur, nune contra, maxime coelo pluvio, in pultem diffunduntur, aut in globos conformantur quibus 
conceptaeulorum ostiola obturantur; plurima eliam adsunt conceptaeula evacuata quibus os pervium nudum- 
que. Proter pulvinulum inferiorem p cujus discus tribus orificiis tot peritheciorum conclusorum prominulis 
notatur, coteri nil nisi spermogonia aut pycnides constituunt. 
3. Frustum alterum corticis ejusdem generis, et epidermide pro parte similiter exutum , Aglaosporam nos- 
tram thecigeram alit; tubereula superiora revelata, cateris juniora, candidula limboque nigro et anguslis- 
simo signata, peritheciorum latitantium ostiola rotundata , nigra et modice exstantia produnt; duo ex his (in 
summa figura) perithecia simul et loculos pycnideos includunt. Conuli quibus conceptacula Lhecigera tantum 
inerant, ab utroque iconis latere cultro transversim excisi sunt; conulus stromaticus a corlici ambienti 
squatus est, quare sola peritheeiorum colla secta fuere; altera autem in parte demissius incisa, ipse perithe- 
ciorum 5, b, uterus dimidiatus est. Epidermis circa discum stromatum adjacentium sporis ejectis, ut pulvere 
atro, inquinatur. E reliquis stromatibus omnino velatis prodeunt ostiola prlonga que in loco udo et suffo- 
cato speciem maxime incrassatam, variam et deformem induerunt. Ultima hac fungilli forma ea est qua 
