VALSEI. 173 
Diplodia truncata. Legno (in. Ann. Sc. nat. ser. ut, t. V [1846], p. 290, n. 135), item zseu- 
licola, et a solemni Diplodiarum typo longe recedens. Similiter et stante columella seu axi 
medio et solido, loculus cireumductus aliquando septulis s. diaphragmatibus, teste Valsa 
liplema Vn. hine aut inde multis modis intercipitur. Locelli si plures adsint legitimi, nunc in 
mole suberea carnosave et continua s. homogena, sicut apud. Melogrammata pleraque videre 
est, fodiuntur, nec parietes discretos, nec ordinem certum obtinent, modo contra membrana 
crustacea et ambientis parenchymatis propter naturam coloremque dissimili, ut. Valsis sinceris 
mos est, definiuntur, simulque in orbiculum vulgo ordinantur; quocumque modo se ha- 
beant, plus minus inter se coalescunt et spiraeulo unico vel pluribus contenta sua excludunt. 
Neque etiam raro aecidit ut columella conica in medio cavernulwe labyrinthe;, ex locellis 
plurimis coadunatis, assurgat, sub vertice autem camer:w spermatiferz in acumen desinat, 
evanescendoque liberam ad vomitoria viam cere prolifere relinquat. Structure hujus 
exemplo sunt cytispore Valse nivece (Horrw.), ambientis (Prns.) et affinium complurium. 
Huc potissimum spectant que attulit cl. Frizs de Spheriüis suis obvallatis inter quas Valse 
plurime et quidem prototype, videlicet omnium sincerrime, junctim militant, nimirum hos 
fungillos in crassioribus arborum corticibus majores et perfectiores fieri, minores autem in 
tenui virgultorum libro. (Cfr. Fn. Syst. Myc. t. II, p. ^o/.) Eandem sane propter causam 
forma Valse cujusvis absolutior seu ascophora in truncis eorumque brachiis principibus 
siepius quam in ramulis generatur; forma e contrario primaria seu eylisporea in virgularum 
cortice subexsueco copiosior hospitatur. Hujusmodi distributionem contemplari licet in sin- 
gulis quidem nutritiis ramalibus quorum enim Valse theciger:e partes imas et validiores, 
cytisporez autem superas ac graciliores semper occupant; at meminisse velit, quisque rei 
funginz studiosus pustulas ascophoras tumidiores sepissime a tuberculo exiguo et spermatiis 
gravido singulas exordium cepisse. 
Vegetatione seu crescendi modo et mutuis organorum rationibus Valse nostra sibi invicem 
congruunt; sed quod ad sporas altinet, minime sunt unius indolis, proptereaque varios iu 
greges sine negolio dispescuntur. Neque preterea in genere universo tantum, sed etiam in 
omni specie seorsim considerata, seminum digniorum diversitatem miramur. Pre ceteris 
Valse microsperm:, ut ambiens, ceratosperma et affines, sporas tum forma, tum crassitudine 
alias ab aliis longe alienas, in eodem asco swpissime fovent; item videre est uteros thecis 
mierospermis simul et maerospermis prwegnantes; denique apud typos modo oclosporos, 
nune contra telrasporos, semina quaterna octonariis crassitudine prestant!. Spermatia eo 
magis sibi constant quo minora sunt; bene multa endosporas omnimodis mentiuntur, nec 
potuimus quin crassiora, quibus germinandi facultatem impertitam esse compertum habue- 
ramus, stylosporas dixerimus. 
Pyenis quedam. melasperma, qua nulla est sincerior, nimirum. Diplodia. atrata. Mazemo, 
* Ad exempla que supra (tomo I, p. 33, 34 et 222, (seil. 4. immersus Prns.) modo sporas item octonas, modo 
nota 1x) jam attulimus rite inaqualis apud. Ascomyceles —— contra pauciores (1-iv) et duplo crassiores suis in thecis 
thecarum fecunditatis, novissime prestita accedunt. Auce- — concipit, alius (4. Pelletieri Cn.) numerum octonarium 
lore enim cl. Eugenio Corwaws, presbylero gandavensi, ^ assuetum quadruplicare solet. (Cfr. Acta Soc. reg. Bot. 
Belgicos inter Ascobolos , plerosque tamen octosporos, alius — Belgarum, t. 1 [1862], p. 85 et 88.) 
