VALSEI. 301 
ac propler dissepimentum medium biloculares, ad slylosporarum similitudinem fabri- 
cantur, sed majores fiunt, quippe 0"",02-025 longitudine et o"",0035 crassitudine 
malure cquant. 
Corlices erassiores Aceris Pseudoplatani. L. avidos habitat; pyenideam vidimus in agro 
Versaliensi (Bellevue, Meudon), contra omnimodis perfectam in sylvis grandievis, circa Car- 
ihusiam principem Gratianopolitanam, septembri MDCCCLV, et secundo anno post, estate 
quoque jam desistente. 
Ubi rostellis longe exsertis horrescit , Spheriam ferrugincam Prns. corvlicolam quodammodo mentitur. 
Cavendum etiam ne cum Splieria ( Valsa) Innesii Cunn. (in Actis Soc. Linn. Londin. t. XXII, p. 281, 
n. 169, tab. xvin, fig. 166 [ sporas exprimenti]) commutetur; hacce ramulos Pseudoplutani trunco aut 
ramis crassis anteponit, soros minores obtinet, rostellis asperatur multo brevioribus, crassioribus et 
rigide assurgentibus, pretereaque sporas fovet ovato-oblongas, rectas, o"",o: 9 — 025 longas, 
0"".905 — oo0 crassas, A-6-loculares et utrinque exiliter aristatas. Valsa. [nnesit ! cujus anglica speci- 
mina ab ipso Cunnrro olim accepimus, in agro parisino et versaliensi frequens nobis obvia faeta est. 
Frirsio etiam innotuerat, quippe intelligendam zstimamus sub illius Spheria. stilbostoma »y conferta (Syst. 
Myc. t. HL, p. ho^), exclusis autem synonymis allatis , preter typum in Scleromycetibus Suecie, fasc. VI, 
n. 186, sub titulo (congruo, neene, ignoramus) Splherke Platanoidis Prns. evulgatum, qui nobis nune 
in mycotheca Mazeriana, e thesauris Mus:i Botanici parisiensis nuperrime facta, suppetit. 
Quamvis rostella sua immersa teneat solaque eorumdem ostiola in lucem adducat, fungillos aceri- 
colas de quibus supra agitur, plurimis ex partibus attingit Splieria decedens Fries (Scler. Suecie , fasc. VI, 
n. 81) qui novissimis his temporibus Diatrype pyrrhocystis dicta est Bznkzuso et Bnoouzo, in collecta- 
neis inseriptis Annals. and Magazine of nat. History , ser. i1, tomo III (1859), p. 365, n. 8^1, tab. ix, 
fig. 10?. lTanc sepissime offendimus cirea Parisios in coryleis corticibus. Inter pyrenomycetes socios 
primo obtutu distinguitur ob epidermidem varie solutam , circumstantem et tubercula fertilia nudan- 
tem. Illius spore ovato-oblongow, recti, utrinque breviter arista», 0"",099 — 026 longa et 0"",008 
— 01 crasse, dissepimento medio primum dividuntur, deinque, nisi nos deceperit. olei distributio, 
quadriloculatie evadunt. Appendiculas terminales proterviderunt anglici scriptores modo laudati. Ejusdem 
Valse corylicole formam quandoque vidimus deminutam, sporis o"",013—016 longis nec o"",0065 
crassioribus, sorosque suos sub epidermide applicata et anguste perforata recondentem. 
Procedentibus typis longirostribus summopere analoga est forma quiedam salicicola Spherie ciliate 
Pens. ? (fortassis Spheria dolosa Frisio, Syst. Myc. t. Il, p. ^o5, n. 184); quin imo minoratam False 
' Sub Valse signo etiam militat apud Brmkztsuw et — titulo novo. Sphuerüe (Valse) [nnesii hune ipsum adum- 
Bnoowtuwx in Ann. and Mag. of nat. History , sev. nt, t. HE 
(1859), p. 369, n. 863. et in prioris Elementis Mycetolo- 
qiie Brilannice , p. 390, n. 48; nondum tamen sincerum 
spermogonii vestigium in pustulis ejus ascophoris forsan 
reperimus, et Cytispora mierosperma quam non raro comi- 
tem habet, potius ad formam Valse ambientis ( Pens.) aceri- 
colam spectare videtur. Quod clar. Cunnzius proximam de 
habitu similitudinem suam inter Valsam [nnesii el Spheriam 
pulchellim Prns.. deprehenderit, illius pace dixisse liccat. 
agre intelligimus. Palam quoque est eundem auctorem sub 
[In 
bravisse füngum (non obstante iniqua figurarum demen- 
sione) quem paulo supra pro Spherie (Valse) stilbostomc 
Fn. forma, platanoidi nuncupata, habuisset (tomo sup. cit. 
Aclor. Soc. Linn. Londin. p. 978, n. 159, tab. xvi, 
fig. 1ho «). 
* Specimina anglica (Broomeana) Diatrypes hujus con- 
linentur in Rapsewmonssa Fungis Europ. exsicc. edit. alt. 
ser. noviss. fasc. Il (1860), n. 136. 
* Cujus ulmeam formam adumbratam videas in Pra- 
sooxn Observationibus Mycologicis , parte alt. p. 67, n. 101, 
26 
