312 SELECTA FUNGORUM CARPOLOGIA. 
alie cum aliis mirum in modum congruant, nee spem agitamus prorsus inanem si confideri- 
mus nos quamdam istius universae consensionis notitiam studio et labore olim consecutu- 
ros. Equidem Splierie simplices nexu paene inextrieabili inter se conjunguntur, et methodus 
inultiplex est. qu;e. societatem hujusmodi explicare et interpretari possit. Dum res creatas 
intentis animis inspieimus, alius alia earum facie commovetur, quare sive rerum affinium 
congruentiam quasi tot regionum conterminarum intelligimus, sive res easdem juxta mutuas 
necessitudines in series lineares instruere vel connectere tentamus, tot fere exinde nascuntur 
ordinationes aut systemata quot homines nature studiosi oper: incubuerunt. Systemata sane 
potiora sunt qu: entis totius rationem habent, illius singularia quzeque considerant, ac prop- 
terea naturalia dici volunt; inter hec autem quot et, quantae diversitates! Quod si eo magis - 
variant quo entia ordinata minus adhue cognoscantur, nemo mirabitur; hoc porro valet de 
Pyrenomycetum scientia. Profecto infitias ire nolimus Splueriarum gregem qui Prnsoowo ipsi, 
prope abhine annos xx, «jamjam justo major» videbatur', in tantam postea excrevisse 
molem ut mycologus quisque facile nunc exterreatur cui turbam. mieromycetum adire opus 
sit; reique mycologice studiosos justam ideo promerere laudem qui harmoniam in tanta far- 
ragine latentem investigari et recognoscere jampridem conentur. Unum duntaxat contendere 
velimus, scilicet ne minimam quidem omittendam esse notam unde greges primarii tutius desi- 
gnentur et. genera ipsa alia ab aliis facilius discriminentur. Id. causz istis in pagellis tueri et 
comprobare nobis erat in mente, sed quo propius ad metam devenimus, eo nos cerliores 
fecit parvula scientize comparale copia spem nostram opellee exitu magna ex parte fore frus- 
tratam, Etenim summopere nobis erit dolendum quod non plures licuerit hic exponere typos 
quibus varia fructuum genera competant; at certas res dubiis rebus infirmare verebamur et 
experimenta longius prosequi causie non paucae etiam vetabant. Plura de presenti argumento 
nancisci olim forsan nobis contigerit, inquirenti vero de minimis diu latet veritas nec nisi 
rarissime manifestam se prodit. 
Attamen quicquid scientiz e futuris disquisitionibus quas continuo instituere destinavimus 
consequendum sit, jam nunc pro certo habemus, nec sine causa, stromatis et fructus perfec- 
tioris considerationem non satis valere ad typos congruentiori modo instruendos?, el appa- 
* Qfr. Prnsooxir Observat. Mycolog. parte 1 (1796), 
p. 81. Sub Splierie titulo apud. Frirsiex. (Syst. Myc. t. I 
[1822], p. 323-532) lypi diversi n enumerantur, inter 
quos ducenti et septuaginta qualuor pro simplicibus ha- 
bentur. Ex quo autem laudati magistri liber absolutior de 
rebus mycologicis in lucem prodiit, octingentze Splerie 
nova et qua supersunt, docente MovrAxio, rei. botanieze 
deditis innotuerunt. (Cfr. Ann. Sc. nat. ser. w, t. Ill [1855], 
p. 130.) Novissimis his lemporibus plus quam millenze 
Spherie apud Wenceslaum. Srnrmz. (Vomencl.. F'ungor. 
[1862], p. 525-569, n. 8442-9510) recensentur; duo 
millia et quod excedit cognovisse aut saltem dinumeravisse 
videtur Moxrawius (loco cit. p. 111). 
* Minime dubitat. El. Frirs vastissimum Spheriarum 
genus majori mycologorum commodo olim esse subdivi- 
dendum, ad quod peragendum summopere collaturos esse 
characteres admodum  multifarios quibus insigniantur: 
confitelur autem se genera ex ascis et sporis condita frus- 
ira periclitatum fuisse, nec naturalia hoc modo obtinuisse. 
contra singulas species e serie sua sepius divulsisse; quare 
iterum contendit differentias majoris momenti in perithe- 
ciis versari, et has ex eorum situ superficiali vel obtecto 
pendere. (Cfr. Fizeu S. Veg. Scand. p. 388, in nota.) 
Sueco magistro, ni fallimur, etiam assentit Movrwivs qui 
in ordinandis Pyrenomycetibus, stromatis aut receptaculi 
indolem et structuram pre ceteris characteribus magni 
facit, myeographosque monet ne in solis fructibus con(i- 
dant ubi methodum nature vere congruam sequi, nec 
subtilia et concinna, sed ficlitia, systemata struere cur 
habeant. (Cfr. Aun. Sc. nat. ser. 1v, t. III, p.111eti 19.) 
