SPH/ERIEI. 235 
Verissimus nobis Massariarum lypus est Splueria. circumscissa Pensooxu (in sua Disp. meth. 
Fungorum, p. 45 Syn. Fung. p. 85, n. 166, et [conib. pictis rarior. Fung. fasc. I [1803], p. ^, 
lab. wu, fig. A et b, mere habitualibus), fangillus, ut videtur, sorbicola, quem nondum repe- 
risse valde dolemus. De vera matricis natura si erravisset Prnsoowus, tunc libenter zstima- 
remus eum 1n AMassariam betulicolam (M. Argum vel sipariam infra descriptas) incidisse. 
Saccothecii, generis l'riesiani !, lypum cornicolam vivum jampridem in sylva S. Germani, 
Parisiis suburbana, primum offendimus, quare cum Mazznio? et Cunngt0? minime dubitamus 
illud super vanis characteribus et falsis observationibus exstructum fuisse; nec obstat id 
sentire quin, rejecto Saccothecii nomine, JMassariarum gregem inler probatissimos retinendum 
arbitremur et quidem tanto minus quod compertum habuisse nobis videamur Spheriam Corni 
Mwres. sub Aglaosporarum signo aptius fortassis olim fore militaturam. 
Apud fungillos quos nunc attingimus, sinceriorum uteri, quum nudispori, tum ascophori, 
parietes crassitudine quidem varios, sed in fornice semper peculiari modo tenuatos et eadem 
in parte mox evanidos sortiuntur, quapropter Discellas Berkeleanas et Cryptosporas. coni- 
diophoras imitantur, inversamque nonnullarum Stigmaleurum figuram referunt, fungillorum 
nempe foliicolarum, ut v. gr- Sugmatece Bobertiani Fn. (Move. et NzsrL. Stirp. Vog.- Rhen. 
fase. XVII [1 843 |, n. 839, sub Dotlidea*), quorum sunt utriculi quasi dimidiato-calyp- 
irati, nec nisi in parte summa conspicui, membranacei et uigricantes. 
Pyenides plerzque peritheciis sparsis absque lege commiscentur; quie solitam Aglaospora- 
rin nostrarum indolem in hunc ordinem revocant, primis tamen fructus perfectioris rudi- 
mentis vulgo non superponuntur, sed in insulis mycelio innato cireumscriptis ipse etiam soli- 
larie nascuntur, quare ne minimum quidem dubium moveri potest quin sincerrima sint fungi 
ascophori membra. Massariarum analogia cum Aplaosporis merito etiam trahitur ex endospo- 
rarum consideratione; hx enim in utroque typo adeo congruunt, ut' Massarie nonnullie, ex. 
gr. M. gigaspora (Maz.), Aplaosporas dissociatas omnino referant. 
1. Anisomere, endosporis scilicel ünque. bipartitis. 
1. Massanra Pupura. 
* Fungus conidiophorus : 
SriLposPonA Pynrronwis Horrwaxvio, Deutschl. Flora, parte alt. (1 795). lab. xui, fig. 2, sallem ut videtur, aut 
forsan pro parte tantum. — Frizsio, Seleromye. Suecie , fasc. VI (1821), n. 914 (in cortice Pseudoplatani) ; 
Sum. Veget. Scand. p. 508. — Mazznto, Obs. Bot. et Zool. (1896), p. 20 et 21, tab. i, fig. 1; PL. Crypt. 
Gall. ed. 1, fasc. III (1826), n. 137 (in Acere platanoili L.). — Dvnv, Bot. Gell. t. ll, p. 883. 
! Cfr. Ann. Sc. nat. ser. alt. t. E (1834), p. 340 (sub ^ Videsis etiam. Stigmateam Roberliani Vn. in. Rapgxn. 
Splueria Corni Myrax.), et Frizsn Sum. Veg. Scand. p. 398. — Herb. Mycol. ed. alt. fasc. VI (1857), n. 569; imperfec- 
n. xx, cum nota. tam ejus et contribulium structuram. Frugstus ipse ani- 
* Videas Ann. Sc. nat. ser. ii, t. XVIIL, p. 363. madverterat, (Cf. magistri hujus Syst. Myc. t. Vl, p. 578 
*. fr. Acla Soc. Linn. Londin. t. XXII, parte iv (1859).— et 579.) 
p. 327, sub n. 329. 
Ha 29 
